DECANDRIA. Pemag. 135 



5G7. C. arvense. L. P. 12. W. 7. 



^. 4 — 7. In pascuis, viis et ambarvalibus , prae- 

 sertiiii solo sabuloso vulgare. — A congeneribus fa- 

 cile distinguendum floribus speciosis, petalis obcordu- 

 tis , calyce duplo raajoribus. Variat locis humidis are- 

 nosis foliis superioribus latioribus, cxacte ovalibus. 



213. SPERGULA. L. P. 1148. \V. 922. 



568. S. sativa. Nobis. 



S. arvcnsis. L. (secund. Srnith et Decanclolle.) 



(*). 6 — 9. Spontanea passim, ast rarius, in agrls 

 sabulosis, quos nunquam descrit, in illis vero praeci- 

 pue post mcssem copiose culta. — ,,Semina — de- 

 mum tuberculato scabra ^^Sniith. — " Les graines 

 sont — un peu chagrinees u lcur maturite. Elle croit 

 dans les champs sablonneu.t. " DecandolLc, 



569. S. vulgaris. Nobis. 



S. arvensis. omnium fere auctorum. (an L.?) 



(i. spharocarpa^ Nobis. 



Q. 6 — 9. Ubi(iue in agris, arvis, ad vias, solo 

 tam argillacco quam arcnoso, immo ct in humidis 

 lutosis. — Ltriusque planlae indoles naturalis, agri- 

 cuUoribus nostratibus jam dudum optime nota, cas 

 magis specie ab invicem separat, quam diirerentiae cx 

 hahitu atque partibus carum desumtae, fidcliterquc re- 

 deuntes, discrimcn inter illas verbis statucndum prae- 

 benl. Certissima distinctio dcsumitur de seminibus, 

 <|uac in priore scmper glabra, per lontcm punctis 

 »-lcvatis concoloribus scabriuscula, margine latiore auc- 

 ta, in hac vero, a rusticis /falcrgeil nuncupata, mi- 

 nora, granulis stipitatis albidis, demum iuscesccntibus 

 rxitsperata, margine minore vix pallidiorc cincla sunt. 

 Huic supcrvenit, «pjod S. vidgaris semina malurala slu- 



