86 



In moiilium nemurosis inler pareules. Aeslate. 2(. Lagu lii Como : Val Asso Ndgeli! 



lc. nostr. Tab. 129. DCCCLX. Cirsium Candolleanum Nag^. Caulis summitas apposito 

 folio inferiori. 1. Klosculus.+ 2. Stylus cum cylindro antherarum sterilium.-l- 3. Stamen.4- 



58. (18 + 17.) Cirsium ex spinosissimo et oleraceo. 

 „Cirsiam Thomasii Nageii: caule usque ad apicem foiioso, pedunculis nullis v. brevibus aracli- 

 „noideis, foliis auriculato amplexicaulibus ulrinque sparsini pubescentibus parum spinosis 

 „pinnatitidis, pinnis oblong-is lobatis dentalisque, capitulis congestis bracteatis, bracteis 

 „ovatolanceolatis v. oblongo-linearibus laciniato-dentatis decoloratis capitula superantibus, 

 „invoIucri foliolis lanceolato- linearibus glabris ecarinalis in spinam duriusculam paten- 

 „leni squama triplo brevioreni terniinatis, corollae limbo quam tubo longiore." 



Cirsium Thomasii Ndg. Cirs. Schweiz. 93. 



Cirsium spinosissimo-oleraceum Ndg. in Koch Syn. Ed. II. III. 1012. 



„2(.. Flores ochroleuci. — Foliis niagis ad C. oleraceum, capitulis ad C. spinosissi- 

 ,,nuim accedit, bracteae intermediae. — " 



,,ln pralis humidis subalpiuis inler parentes. Schweiz: auf dem Bavbnnaz bei Bex.'' III. fidg. 

 tn Koch Syn. Ed. II. III 1012! — 



Obs. Ulterius erit experimentis exprobanduni , an omnes hae plantae sincerae hybridae 

 habendae sint. Multac causae possunt afferri contra naturam hybridam, totidem opinio- 

 nem Naegelianam sustentant. Verba facere hic nihil valet — experimenta rem explicabunt. 



XXI. Cardnas Grartn. 



Gdrt7i. de Frucl. II. p. 377. 

 Omnia Cirsii — sed pappi setac microscopice denticulatae , nec plumosae. 



A. Leptocephdli : capitulis ovato cyiindraceis , caducis. 

 1. Gardaus pycnocephalus Jaco.: arachnoideo-Ianuginosus, caule simplici seu ramoso, foliis 

 sinuato pinnatifidis, laciniis subtrifidis, lacinulis triangulis , angustis , apice longe echi- 

 natis, margine ciliato echinatis, longe decurrentibus, alis sinuato dentatis, dentibus apice 

 longe echinatis, cetero margine echinato ciliatis, caule superne ramoso, nudo seu mi- 

 nulissime echinato alato, capitulis solitariis, seu paucis, oblongo eylindraceis , foliis ful- 

 tientibus nullis seu subnullis, involucri squaniis niargine vix scariosis, prope rectis, 

 internis tlosculis brevioribus, acheniis viscosis. 



Carduus pycnocephalus L. 1151? Jaci]. Vind. I. 17. 

 Carduus lenuiflorus y. DC. Prodr. VI. 626. 

 Jacq. Vind. 44. 



Planta gracilenta, vulgo anguste alate, rami ramulique apicem versus niveo tomentosi, 

 anthodii squamae pallidae apice laete virides, flosculi pulchre purpurei. Specimina q^uae- 

 dam teneo ex Leucadia valde insignia foliis remote pinnatilidis, sinubus maximis, pinnis 

 longis, flusculis inlense a+iopurpureis. 



Crescit ad vias, secus vias in dilione auslrali. In regione boreali introductus. .^eslate. © o" Anf 

 Ballasterde am Ufer der Swina bei Swinemiinde Koch Syn. Ed. 2. 459! — Geneve Muret! — Nizza Barla! 

 Verona, Veuedig Kellner von Kullenslein ! Pola Papperitz! Veglia, Cherso Noe! Spalato Petter! Lesiua Bolteri! 



Ic. nostr. Tab. 133. DCCCLXIV. Carduus pycnocephalus L. l. Cauhs pars superior appo- 

 sito folio infimo. 



