41 



Ic. nostr. Tab. 60. DCCXCI. Centaurpa sordidalW. C. Grafiana DC. F. II. Summita* 

 cauliuni apposito folio inferiori. 1. Flosculi radii corolla.+ 2. Flosculus disci.-}- 3. Sta- 

 mcn. + 4. Styli summitas. + 



79. Centaurea raguHina L. : albo tomentosa, foliis radicalibus Ijrato pinnatopartitis, seu pin- 

 natopartitis, partitionibus oblongis, nunc lobulatis; nunc interrupte pinnatopartitis; nunc 

 pinnatifidis; caulinis subaequalibus integrisve; anthodiis suhglobosis, maximis; pedun- 

 culis longe exserlis, nunc bifidis; nunc simplicibus dicephalis, anlhodio altero laterali 

 sessili; squamis latissimis, appendicibus triangulis, fuscis, in aculeum diiruni productis, 

 ceterum fimbriatodentatis, pappis achenia subaequantibus. 



Centaurea ragusina L. Sp. 1290. 



Curt. B. Mag. 494. Mill. Dict. 152. I. 1. 



Planta ob tonientum speciosum valde insignis, anthodia coronata flosculis sulphureis 

 spectabilia. 



Crescit in riipibus maritimis Dalmatiae. Majo.2| Lesina Botteri! S. Girolamo prope Spalato Petter! 

 „Zanonius primus plantam hanc ragusinam dixit, unde ex falsa patria nomen mutuatus esl Linnaeus, ct poste- 

 riores; haec tamen circa Ragnsam non crescit." „An Zanonius ob nominis antiqui similitudinem plantam ex 

 alterutro Epidauro graeco missam Epidauro dalmalico (hodie Ragusa vecchia) adscripsit?" Vis. Dalm. II. p. 35. 

 Praeterea accepi specimina: „in moeniis veluslis areis Sl. Salvatoris prope Cnnelianiim." Beranger! Kellner von 

 Kollenstein! .An spontanea, an efferata? — 



Ic. nostr. Tab. 63. DCCXCIV. Cenlaurea ragusina L. 1. Corolla flosculi radiantis. + 

 2. Corolla flosculi tubi. + 3. Slamen. + 4. Styli summitas. + 5. Achenium.+ 



Obs. Centaurea coerulescens W.! 16637! Ex Hispania Desfontaines! Nihil difTert a C. 

 ornata W. 



Sect. XI. Calcitrapae. .\nthodii oblongoovati appendices in aculeos validissimos, 

 lateribus basi aculeolatos productae. 



k. Solstitiales. Corollae flavae. 

 73. Centaurea solstitialis L. : lanata, incana, erecta, divaricato ramosa, foliis infimis lyrat»- 

 pinnatifidis seu lyratopinnatipartitis, partitionibus triangulis denticulatis , foliis caulinis 

 lanceolatis acutis longe decurrentibus, squamarum appendicibus palmatoaculeatis, aculeo 

 terminali longe producto, stramineo; flosculis glabris; pappis albis achenia cylindraceo 

 compressa, grisea, nitida concoloria aequantibus. 



Certaurea solstitialis L. Sp. 1297. 

 Centaurea solstitialis Lam. Fl. Fr. II. p. 34. 

 Emgl. Bol. 243. 



Pedalis, bipedalis. Radix fusiformis, gracilis. Flosculi sulphnrei. Planta vulgaris 

 aculeis validissimis excellit. Adest autem 



var. lappacea Ten. Jord. Sem. 1829. SyU. p. 450: aculeis minutis, tenuissimis. 

 Hanc ex Georgia Caucasi (Hohenacker!), Macedonia (Friwaldsky!), Asia minori (Bois- 

 sier!) teneo. 



Crescit in agris, ad margines viarum . iu ruderatis regionum .mstraliorum ; in .ditione media ac 

 septentrionali hinc inde efferata. Aestate. cT 



Ic. nostr. Tab. 64. DCCXCV. Centaurea solstitialis L. I. Caulis summitas apposita planta 



pulla tantum foliig-era. 1. Achenium.+ 

 var. lappacea: Tab. 156. DCCCLXXXVU. Centaurea solstitialis var. lappacea. I. Plantuia. 



Icon. F!. germ. Tom. XV. • 



