R S A G E A E 35 



Sanguisorba garganica Bertol. ! Fl. il;il. 2. p. 191. 



Poteriiini garganicum Tenor.! Fl. noaji. Syll. p. 2G1. cl FI. nnp. '|. p. 322. 



P. agrimoniacfoliuni IMoRis Slirp. sard. l'.\. 3. p. 8. 7ion Cav. 



Radix tcreii-fusiformis, ramosa. Canlos dodianiales bipedales et 

 iiltra, ascendentes erective, striato-angulosi , inferiie, una cum pe- 

 tiolis , pilis articulatis, patulis praediii , superne glabii ramosirpie, 

 ramis virgalis, sul^nudis. Folia impari-pinnata, radicalia longa etiam- 

 que semipedalia dodranialia, caidina sensim breviora, omnia, ad 

 rachios, seu costae, basim, in auriculam stipularem, in radicali])iis 

 sul>indivisam , in caeteris sensim altius serratam incisamve, folia- 

 ceam, abeiuitia. Foliola phis minusve breviter petiolulaia, vel utiiii- 

 que vel subtus adpresse pilosa ibidemque palleniia, facie modo 

 virentia, modo glaucescentia, a basi rachios ad apicem sensim nia- 

 gnitudine aucta, in foliis inferioribus cordato-orbiculata aut ovala, 

 oblusa, profunde serrato-dentata, remota; in superioribus sensini 

 munero pauciora , propiora , angustiora longioraque , in summis 

 oblonga vel lanceolata , profundius serrata , vel inciso-serrata, acuta 

 acuminatave. Capitula terminalia, ovato-elliptica aut globosa, poly- 

 gama aut monoica, floribus superioribus fertilil)us. Calicis divisiones 

 elliptico-orbicuLatae, virentes aut rubescentes, apice subpilosae. Fi- 

 lamenta staminum albida aut rubeniia, antheris didymis, flavis. Stvli 

 saepe duo, stigmaiibus penicilliformibus, purpurascentibus. Bra- 

 cteolae ad calicum basim disposilae, membranaceae, ovatae obo^a- 

 taeve , ciliatae. Fructus nunc carpello solitario , nunc duobus, mo- 

 nospermis, constans, calicis tubo ovato, demimi clauso, indurato, 

 crustaceo, scrobiculato-rugoso, obtuse subtetragono, inclusis. 



Ilerba inferne plus minusve villoso-pubescens : omnino gla])ra se 

 mihi, in Sardinia, non praeljuit. 



Discrimen, quod speciat ad folia, fructum caeteraque, inter addu- 

 ctara, nobis, varietatem incisam , et Sanguisorba/n minorem t,ponte 

 aut in horto hixuriantem , animadvertere non potui: accedunt plures 

 atque frequentes intermedii gradus, ratione coloris virentis aui glau- 

 cescentis, nec uon ratione longitudinis foliolorum in supcrioriljus 

 fohis, quibus vulgaris stirps in varietatem abire videiur. 



