DI A. FABRETTl 



361 



fuisse nihil, ubi valde laborarem. Elenim ipsa res erat ejusmodi, quae adjuvari minima 

 posset sedulitale atque opera cujusque. Quae itaque mihi ante erant in promlu , vel a 

 familiaribus missa, vel a me investigata, omnia, cum his ad le misi litteris. His enim 

 in locis et liane studii partem curai nemo, et prò tanta urbium velustate, plurimarum 

 paucissima stmt vestigia antiquitntis. Nani quis ita crederai, Hydrunte, Gallipoli, Soleti, 

 Manduriae, Tarenti, Egnatiae, Rudiis, Metaponti nullam omnino ejusmodi litteram hac- 

 tenus esse visam? Aliquid a nobis aut per nos inventum Brundusii, parum Lupiia, 



nonnihil Uriae. Hic lapides fracli ac poene contriti omnes, aut ruinis obmti Utcumque 



tamen haec videro posthac , si quid erit aliud quo libi satisfaciam. — Nunc de peregrina 

 iscriptione, quae postrema fuit omnium cupio scire quid homines dodi sentiant, atque 

 in primis, quid videtur patri tuo. lllud scio prò sententia Galatei, Fontani Aetii (leggi 

 Actii , cioè del Sannazzaro : Cnf. De S. ./.) et Hermolai de vetere lingua Messapiorum 

 neminem dubitare tres hominum aetates ante bellum Trojanum conditam esse Uriam a 



Cretensibus, qui deinde mutato nomine Japyges-Messapii dici maluerunt » E al 31 



luglio del seguente anno 1563, rescrivegli: « Quae mihi mandasti curavi statim. 

 Quacro adhuc si quid praeterea possim invenire. Mirum tamen, ex urbibus antiquis- 

 simis quam sint vestigia omnia antiquitatis amissa. Arbitror non deesse libi , quibus idem 

 Neapoli, Puteolis , aut Cajetae negotium dare possis. Salentinos quidem perinde habebis, 

 atque si ipse perlustraveris . Reliqua etiam in Apuiia videor mihi posse affirmare, vix 

 fore amplius, quod libi putem esse placiturum. Videro tamen, et ad te scribarn. Denique, 

 salva Republica, scriptum aliquod scias tam posse inveniri, quam ante reges Albanornm. 

 Quaedam ad te misi peregrina, quae nisi plurimi ac doctissimi honnnes errant, nisi 

 pater tuus ab illis dissentiat , scripta a Messapiis [orlasse etiam ante belltim Trojanum 

 fuerunt. Messapios cum dico, nisi Herodoto nolumus credere, meos vpticci^ cives antiquis- 

 simos me dicere putabis. Eodem esse (?) litlerarum genere lapis ad sexlum milliare ab 

 Egnatia, sed fraclus, ut omnes videre litterae non possint. Ex oppido Vaste illud misi 

 etiam, quod Paulo HI Pontifce (sir) maximo. Romae erat qui de Helruscorum lingua 

 ex literis, nescio quid Viterbi reperlum , nostro cum risu diceret se inlerpretari. Vidi 

 etiatn quae Antonio (sic) Augustino persuadere conabatur ( V. CoUeclio veterum aliquol 

 monimentor. ad histor. praecipue litter. pertinenlium , stampala da Angelo M.* Ban- 

 DiNi, Arezzo 1752, pag. 104, 109; ebbe egli gli originali della Vaticana). 



Non discuto le opinioni del Corrado, che diverrei troppo lungo. Noto soltanto 

 che egli in altra lettera si lagna che il Manuzio non gli avesse scritto di aver 

 ricevuto le sopraddette is(;rizioni (1). Romae IH. Non. Jan. 1564 gli scrive: Perpi- 



niano scrihis misisse le mihi quae optabam; rum et litteras tuas semper optem et 



antiquas inscripliones , sic ut nihil magis inscriptiones autem accepi prorsus nullas. 



Tu vide cui commiseris (Baxdini 0. e. 161 a 1. 162). Poscia per mezzo di Giovanni 

 Antonio Paglia, di Giovinazzo, pervennero le iscrizioni al Manuzio (2); e credo 



(1) Q.M. Corradi, Epistolac, pnj;. -210. — Cnf.iJ.ib., paf^.a?, 203, 204 a I., 219 a t., 220, circa 

 l'cpigiafia antica di T.d'O. 



(2) (^t.M. Corradi, Epist.'ìn a t. , 227 a I., 99 a I. 



Serie li. To.m. XXIX. 3 /i 



