IN DE NEDERLANDEN TI.IDENS DE 14"^ EEUW. 4S 



waert », en dreigend gewaagt hij van dien « haet... (die) niet vergaen en sal 

 so saen » (zoo spoedig). Ook de versiagenheid en den schrik der geeslelijken 

 bij den aanvang der heweging, loen « si int leste stille zweghen ende lieten 

 lien haers willen pieghen », teekenl hij ons met eene hondige welspre- 

 kendlieid. En wanneer hij ten slotle de onderdrukking der Geeselaars bij 

 middel van den pauselijken ban aanslipt, koml de wrok van het volk zich 

 met bilterheid nil^preken in zijnen sloiiten slolregel : « Daer si seer aen 

 hebben mesdaen ! » Doch bel is niels anders dan eene laalsle uiling van 

 onmachl tegenover de veroordeeling van paus, kardinalen en bisschoppen. 

 De zege was aan de Kerk geblevon over de Geeselaars, voor wie de 

 geeslelijkheid gednrende eenige maanden bel boofd bad moelen biikken. 



Eene balve eeuw laler Ilikkerde op nienw dezelfde secle in de Neder- 

 landen op; doch, zoo wij over de woolingen der eersle Geeselaars vêle en 

 uilersl schilderachlige berichlon bezillen, voor de iweede beweging zijn zij 

 zeer dungczaaid en onbelangrijk. 



Eene enkele gelijklijdige kronijk, de Cliroiiicon (iemblucenae ol' (Jronicu 

 opiscopoium Loodiensiuii}, laler schier lellerlijk afgeschreven door den 

 Luikscben moiinik Cornélius Zanldiel (•]* c. 1462), gewaagl er eenigszins 

 breedvoerig van. Volgens deze aanteekening ' kwamen len jare 1400 de 

 Geeselaars weer op. Eene bende vertoonde zich te Maastricht; en, wanneer 

 de magistraat hen iiil de stad wilde werpen, kwam er eene groote berce- 

 ring onder bel volk, dal integendeel die Geeselaars loofde en goedkeurde, 

 zoodat de burgenicesters zelve le gelijk met de meesle tegenstanders der 

 Geeselaars uil Maastricht gebannen vverden. Laler riep de Luikscbe bis- 

 schop Jan van Beieren de schuldigen vôôr zijne bekende rechlbank van 

 den Ring van bel Paieis en zij werden er lot geldboeten veroordeeld. 

 Intusschen warcn de Geeselaars le Wezet (Visé) op de Maas ten Noorden 

 van Luik aangekomen, niaar zij werden er door den béer van Perwez in 

 de gevangenis geworpen. Te ïongeren slool men de stadspoorten , cm te 



1 Chronkon Cornelii Zantfliet, bij Mautkne en Dukanu, Velentm scriptorum amplissimu 

 coUectio, deel V, blz. 358; Corpus 11, blz. 189 en 190. — Zie veidcr in liet Aanhangsel. 



