[N DE NEDERI.ANDEN TIJDENS DE 14"*^ EEUW. o3 



handell Radulpluis de Rivo met hlijkbaar welgevallen over de triomfcii der 

 séculière geestelijkheid, waarvan hij zelf lid was. 



Vooral in de kapel der H. Maagd iMaria, in den kruisgang der hoofdkerk 

 van Sint-Lamiierlus, geschiedden veel wondercn ; maar ook in andere 

 Luiksclie kerken, als in die van liet H. Kruis, van Sinl-Barliiojomaeus, van 

 0. L. Vrouw en van Sint-Andries. In de kapel der H. Maagd onderscheidde 

 zich eerst ecn priesfer, Lodewijk Loves ' gelieelen, voôr wien men eenige 

 der saamgezworenen van Ilerstal had gebraclit. Hij iegde op hunnen hais 

 zijnc slool en las luin luidop Sint-Jan's Evangolie : In priiicipio cral verbnm 

 voor, zoodat hij er lerslond een tienlal van den dnivel verlosle. Ook andere 

 gedeellen van hel Evangelie, hij voorkeur degenc, waarin Chrislus de duivels 

 verjaagt, werden eveneens niel goed gevolg gehriiikl. Waniieor de genezing 

 niet gemakkelijk werd verkregen, namcn de prieslers ook hiuine toevliichl 

 tôt de gewijde hostie en toi wijwaler, dal men den hozeleno le drinken gaf 

 of met geweld hem op hel hoofd of moud aanhracht, mol hijvoejiing van 

 alleriei hezworingsformuliereti. Nn en dan kwameii de duiveijagers met den 

 booze rechlslreeks in aanraking en vielen hem laslig met ailerh'i onbeschci- 

 dene ondervragingen. AIzoo, loen een priesler zich in de Sinl-Barlholomaeus- 

 kerk aangordde om eenen bezelene le helezen, riep de duivel uil diens 

 mond : « Laat mij in rusl; ik zal uil eigenc beweging weggaan ; martel mij 

 niet langer! — Eersl wil ik mij met u wat onderhouden », anlwoordde de 

 priesler. « Zijt gij alleen? — VVij waren gelweeën, maar mijn gezel, die 

 boozer is dan ik, is reeds weg. VVees gernsi, ik ook ga ueg. Ik word in dit 

 lichaam te sierk gefollerd. Ik beloof u in geen ander christelijk lichaam eene 

 schuilplaats te znllen zoeken. — Maar waarom - »> , hernam de priesler, 



^ De Cronicn epixcoporum Leodicnsium noemt hem Syinon F>oncs. 



2 « Cur ei'go », inquit sacerdos, « ingredimini corpora liuiusmodi vilium et miscrarum 

 personarum? — Eranius », inquit, « et divitum et principuni corpora ingressuri, et pcr hos 

 lotum clerum Lcodio expulsuri, nisi vestris exorcisniis et adiuralionibus nos niigrare 

 coegissetis. » (R. de Rivo.) — Et coepit haec daenionica pestis vexare in dictis locis et cir- 

 cumvicinis masculos et foeminas miixiinc juiupercx et Irvis opinioiiis ad magnum omnium 

 terrorem; jniufi clcricorum vcl divitum sunl vexati... Cui presbylcr : « Uuare intrasti cor- 



