DES TROIS- LANGUES A LOUVAIN. 385 



Gralus ab liac fructus toti debetur et orbi, 



Quid unus obstas omnibus? 

 An tibi casta procul coetu cohibenda virili 



Cohors videtur virginura? 

 Sunt hacc virginihus faleor metuenda, sed illis 



Devirginari quae queunt. 

 Ede tuam intrepidus, pudor est inflexilis illi, 



Née ille rudis, aut rusticus. 

 Ut tua non ipsi cessura est virgo Dianae, 



Pudorc grata lacteo : 

 Sic tua non ipsi cessura est virgo Minervae, 



Sensu, lepore, gratia. 



Ad Bustidianum de aedibus magnifias Mecliliniae. 



Culta modo fixis dum conteraplabar ocellis 



Ornamenta luae, Buslidiane, domus, 

 Obslupui, quonam exoratis earminc fa lis 



Tôt rursus veteres nactus es artifices? 

 Nam reor illustres vafris ambagibus aedes, 



Non nisi daedaleas aedificasse manus. 

 Quod pictura est illie, pinxissc videtur Apelles ; 



Quod sculptum, credas esse Myronis opus. 

 Plastica quum video, Lysippi suspicor artem : 



Quum statuas, doctum cogito Praxitelem. 

 Disticha, quodque notant opus, at quae disticha vellct, 



Si non coraposuit, composuisse Maro. 

 Organa lam varias raodulis imilantia voces, 



Sola tamcn veteres, vel potuissc negem. 

 Ergo domus tota est, vel saecli nobile prisci, 



Aut quod prisca novum saecula vincat, opus. 

 At domus haec nova nunc, tarde seroque senescat, 



Tune videat dominum , nec tamen usque senem. 



