IIG DOCUMENTS 



et cnpitiilurn, nccnon magislratuum scabini, jurati et consules, totaque universiias civi- 

 tatis Leodiensis , siriccram in Domino caritateni et presentibus fidcm indiibiani adhibcre. 

 Gratum Altissinio nos arbitraniur prestaie obsefiuiuiii, duni veiitali tesiiniuniiini peilii- 

 bemus hiis signanter que suspicionis sunt scrupuii snbductiva , ad (ineni ut proboruin 

 fideliuni animes per bec reddamus paeificos et quietos. — Hiis siquidem dicbus nostram 

 accedentes civilatem Malhias Andrée Biro , Pauius Doio, Aicoiaus Taniarasco, Simon 

 Ilenrat, Marcus Balaven, Martinus Poncbe, et quamplures alii eoruni consortes, incole, 

 subjecti et babitatores, ut asserebant , villarum et locorum , que Galiica loca in regno Hun- 

 garie vocilantur, nobis exposuerunt, se a suis progenitoribus audivisse, multos pridcm de 

 civitale nostra piedicla et circumvieinis locis ad predictum regnum se transtulisse, incbtis- 

 simum quoque ipsius regni regem eis in bujusmodi regno locum et terram iargiflue dépu- 

 tasse, ipsosque ibidem ad ingentem populi midlitudinem excrevisse. SuppHcaverunt nobis 

 dicti Mathias , etc., et eoruni consortes quatenus moduni et l'ormam eorum exitiis, qui ipsos 

 latet, juxta ea que de biis in nostris cronicis et arehivis scu iibris autbenlicis reperimus, 

 bteratorie et sub lideli testimonio ipsis tradere dignaremur. — Nos igitur veritati lestimo- 

 nium perliibere cupientes, ut suspicionis scrupulus eruatur, et obloquenlium animi in pacis 

 Iranquillitaie quieseat, inducti amore patrio, barum série attestamur, quod in pluribus et 

 diversis cronicis et bbris , qui apud nostrates autentici reputanlur, quibusque per eos fides 

 plenaria adbibealur, luculenter et expresse conlinetur, quod anno a Nativitate Domini niii- 

 lesimo vicesimo nono, tcmpore Reginardi, Leodiensis episcopi vicesimi prinii , régnante 

 protunc dive memorie Conrardo, Homanorum imperatorc et Boliemie rege secundo, tanla 

 per Almaniam et Hungariam vignit caristia atque famés, quod quamplures in viis et plateis 

 famé tune pericrunt. Durante ilacpie liiijiismodi carisiie tempore, predictus episcopus mille 

 et ducentis pcrsonis vite necessaria cotidie minisiravit. tricentis videlicet in eivitate Leo- 

 diensi, tricentis in Hoyensi, tricentis in Dionensi et totidem in Fossis et Tudunensi, suis 

 opidis, adeo quod bujusmodi ministralionis fama, per diversa mundi climata divulgata, 

 innumerus |)opulus de llungaric, Frisie, Ilanonie et Almanie parlibus cotidie Leodii ad- 

 ventabal, quem prefatus Reginardus episcopus bénigne recepit, ac similibus priviiegiis et 

 libertatibus quibus patiebantur digne sublimavit, et infra murorum eivitatis capta certam 

 terram seu locum babitalionis bénigne assignavit, Hongrorum sciiicet vicum magnum qui 

 Ilungaria , Hanoniensibus autem, Frizonibus et aliis siiuiiem vicum, qui Ilanoiiia adbuc 

 bodierna die vuigaritcr nominatur. Quodque depost, videlicet anno a Nativiiate niillesimo 

 quinquagesimo secundo, tempore Wazonis, Leodiensis episcopi vicesimi terlii, présidente 

 Gregorio papa sexto, regnaïueque Ilenrico inqieratore bujus nominis secundo, vebemens 

 ingensque caristia patriam Leodiensem et finilimas partes affccit in tantum, quod multi 

 Leodienses cum uxoribus et liberis cum certa qantitate Hungrorum Leodii, ut prcmittitur, 

 residentium , a Leodio dumtaxal propter dietam causam discesserunt, versus llungaric 

 parles se transferentes. Quibus rex Hungarie, pro impensa suis Ihmgariis graliludine re- 

 pendere volens \ices, terram seu locum fere in regni sui medio diciis Leodiensibus, ut in 

 illa seu illo iiabitarent et remanereiU, perpétue assignavit, mandans eisdem ne gallicam 

 dedisserent aut oblixioni traderent quovis modo. Et que premissa in nostris cronicis seu 



