390 MÉMOIRE SUR L AISCIEINISE 



troesten darre endc te sinre ontscout comen, tôt der tijt dat hi verwonnen warl mettcii 

 redite. 



Voert gheloven \vi hen, dat aile die gheiie die in den besucke, dat nu lest werf ghe- 

 daen was van ons liefs lieren ende vaders wcgen, daer God de siele af hebben moet, 

 rude van siins gbcmeiiis lants wogcn die gbcjugccrt onde getaxeerl waron, selon blivon 

 gliojugoert ende getaxoort also si waren sonder veiiaton, ende dat wi selon doon goscien, 

 onde hebben elken dat bem toe ghejugeert es. 



Voorl glielovon wi lien , soe wat lande , stede, vrilieiden , lieerscapen oit lortreclilen die 

 wi winnen met glienieinen orioghe ochl met glienieinen lieeie van onsen lande van Bra- 

 liiinl vorsc, op wat lieien dat waro, dat dat bliven soude onde toobolioeren onson ge- 

 ineinen lande van Brabant vorsc. sonder wederkeeren, ende al dies le plegene dies oiise 

 genieinc lant sculdedi os te plegene sonder sceidcn, gbeliic onsen lande van Brabant. 



Voert gheloven wi ben , soe wie mcringe ochte palingo bogeert binnen onson vorsc. 

 lande, dat wi hem die selen doen gescien jeghen ons, ende jeghen enyegewelken. 



Voert gheloven wi onsen goeden lieden van al onsen cloesteren van onsen lande 

 vorsc. aile hare privilegien ende charteren die si besegelt hebben van onsen lievon hero 

 onde vader den hortoge van Brabant, van siinen vadcr ende van siinen vordoren, daoi' 

 God de sielen af hebben moet, ewelec vortane vaste ende gestede te houdene, die wolko 

 wi hen conûrmeren ende ratificeren in aile diermanieren dat si in hebben endo begrypen. 



Voert gheloven wi ende consenlcrcn onsen goeden lieden van onsen vorsc. lande ghe- 

 nieinelec, dat nien niemanden die in Brabant geseten es vortane tôt Antwer|)en, voert 

 eyseen en sal noch verdejlen na der statrecht van Antwerpen, bi en si voro nietdon 

 rochte verwonnen. 



\ oert gheloven wi bon , dat meu Sente Peters manne, ende die van Sente Peters man- 

 scape siin, handelen sal ende houden ghelijc dat mense sculdech es te houdene, ende le 

 liandolcn gheliic datmen van ouds heerbracht heel'l. 



Voert ghevon wi hen, dat ware dat sake dat enege twee partien, die Icecliedon waren, 

 dingendo wordcn van enegen gocdc binnen onsen vorsc. lande gholegen, ende dio par- 

 lien daer af in vonnesse comen waren, soe dat die ene met den vonnesse verloro ochl 

 ■mtwijst worde,ende hijt dan voert ovorgavo enen pape, olerke ochl enen andoren goos- 

 lolokon porsocn, oninie don ghenen buten lands te creytone ocht to niooyone diet ghe- 

 wonnon hadde, dat dan die ghene die datdade, sal verboron siin liil' ende siin goet, endo 

 on soude vortane nemmermeer in onsen vorsc. lande mogen comen. 



Voert gheloven wi bon, dat eikor mallec siin selfs gool huoden niach, ochto doon hiio- 

 den, onde daer toe hondon boude die vootcn ongecort sonder calongioren, endo wnori dat 

 enech welt den hais brake ocht ghequest worde van den bonden, dat men dat wolt also sal 

 lalon liggon , onde aient dor liedo hondon , dat si daer af ongoscaed soudon siin , ondo dal 

 elc man jagen niach liason ondo vosso allô Brabant doro sondor calongioroii. 



Voert hohbon wi lion gliogovon onde geconsontoort dat dio riddoron, knap(>n ende goede 

 lieden ute onsen sleden die in onsen lande van Brabant geselen siin suelen mogen jagon 

 alrehando groet welt sonder calongioren al Brabant dore, uleghesceiden in den woudo 



