( 9 ) 

 door medelijden vertecdcrt of van de ondcugd doet gruwen : 

 altijd is hij dichter, allijd Vondcl. De gcdaehten en beeldcn zijn 

 bij hem wel gekozen en behoorlijk nitgedrukt; bevallige wendin- 

 gen wisselen af met stoute grepen; nergens bespeurt men jagt 

 op wat schittert; nergens overdrijving of gezwollenbcid, duister- 

 heid of platheid. Over al zijne werken is een waas van frischheid 

 en nieuwheid gespreid, dat u hctgeen ge eenmaal laast, met het- 

 zelfde genoegen voor den tweeden , voor den twintigsten keer doet 

 terhand nemen. Wat echter kenmerk kan een kunstgewrocht van 

 zijne schoonheid leveren , dan dat het, hoe dikwerf ook aan- 

 schouwd, steeds treft en boeit? 



Zoodanigen indruk brengen Vondels diehtwerken niet alleen 

 te weeg door hunnen inhoud : ook, en welligt niet het minst, 

 door hunnen vorm : beiden zijn bij hem in de heerlijkste over- 

 eenstemming, beiden elkander volkomen waardig. Dit is, zoo 

 men \vil,.een verdienste, die onze Dichter met anderen gemeen 

 heeft; doch zij plaatst hem oneindig hooger dan dezen. Zij von- 

 den ter uitdrukking hunner diehterlijke voorstellingen de ver- 

 eischte vormen aanwezig : hij moest ze zich maken, en hij deed 

 het op eene bewonderingwekkende wijze. Vondels gedichten, 

 van zijn mannelijken leeftijd af, bezitten uit het oogpunt van 

 versbouw en spraaktoon, eene ronding en afwisseling, eene be- 

 valligheid en welluidendheid, eene vloeijendheid en gespierdheid, 

 in één vvoord, eene volkomenheid, die aile eischen der kunst 

 bevredigt, en geen, onzcr dichters, ook die van latere tijden , 

 welke hem daarin niet als zijn' meester erkent. Wie eerst de ver- 

 zen opslaat van Roemer Visscher, Coornhert en Spieghel , en 

 daarna die van Vondel, moet wanen, dat eene eeuw van oefe- 

 ning en beschaving daartusschen ligt. En zelfs bij vergelijking 

 met het latere en grootere drietal dat, in geleerdheid en kunst 

 ervaren en met de letterkunde der oudere en nieuwere volken 

 vertrouwd, de zeventiende eeuw ten sieraad verstrekt, steekt 

 de kunstvaardigheid van den ongelcerden natuurzoon uit; en het 

 is als of hij van Hooft heeft geleerd het gekunstelde, van Huy- 

 gens het gewrongene, en van Gats het eentoonige te vermijden. 

 Voorwaar, zoo eenig kunslvermogen gadeloos mag heeten , het 



