( 14 ) 



hem schctsen, zoo zeer in algeineenheden vervallen, dat hunne 

 besçhrijving van den veldslag, bij voorbeeld, van Nieuwpoorl 

 nagenoeg ook zou kunnen gelden voor dien van Jena of Wa- 

 terloo. 



Vondels penseel leent zich even vaardig tôt aile kleuren en 

 standen. In den Boetgezant is de mededeeling des engels in het 

 eersle boek treffend en sehoon; maar niet minder is dit Jezus' 

 optogt naar de Jordaan in het derde; niet minder de huppc- 

 lende dans van Salome in het vijfde. Geen wonder, dat 's Dichters 

 vernuft zich, onder aile dichtsoorten , vooral bepaalde tôt het 

 treurspel. Dat ontsloot voor hem de voortreffelijkste gelegenhe- 

 den, om zijner verbeelding bot te vieren en haar met lust te doen 

 weiden. En hij deed het inderdaad. Het zou eene schoone en 

 dankbare taak zijn, al de tafereelen, in die kunstgalerij opge- 

 hangen, langs te gaan, één voor één op te nemen en te ontleden. 

 Waar dit, zoo als hier, niet kan; waar alleen op enkele stukken 

 de vinger ter aanwijzing kan worden gelegd , daar is de keuze 

 moeijelijk. Hier roept in den Adam in Ballingschap de besçhrij- 

 ving van den morgenstond, die het eerste menschenpaar in Edens 

 hof zag ontwaken; daar in den Lucifer de strijd en nederlaag 

 der hemelbevechters, door Uriël en Gabriel geschetst, om den 

 voorrang. Ginds nooptu in den Gijsbrecht de bedaardheid des eer- 

 waardigen Gozewijns en de mannelijke moed der jeugdige Cla- 

 risse; elders in den Jephta de deerniswekkende Ifis, gereed om 

 zich ten offer te wijden; nog elders in de Gebroeders Aja's ramp- 

 zalige dochter bij de lijken harer zonen , als toonbeeld der voor 

 niets zwichtende moederliefde, tôt bewondering. In den Samson 

 schokt u 's blinden regters verschrikkelijke wraakoefening in 

 Dagons tempel; in den Faè'ton de nederplofîing des roekeloozen 

 wagenmenners in de eridaansche golven; in den Palamedes de 

 steeniging des ongelukkigen Eubeërs door het opgehitste graauw; 

 in de Maria Stuart de moord der standvastige koningin, die 

 « op de aardsche kroon trapte, om die van 't Paradijs. » Welk 

 van deze tafereelen en van zoo vêle andere, als daarnevens kon- 

 den vermeld worden, wij ook beschouwen, steeds treft ons de 

 juistheid, de schilderachtigheid der voorstelling. 



