( '15 ) 



Waar men van Vondels treurspelen gewaagt, roag vnn de daar- 

 in voorkomendc Reijen nict wordcn gezwegcn. Meestal in don 

 lyrischen toon gestemd, munten zij uit door verbevenheid en zan- 

 gerigheid; doch ook door treffendc beelden en teekeningen. Wie 

 werd niet getroffen door de klagi der joodsclie moeders in Hie- 

 rusalem veî'ivoesl , of door die der vrouwen in de Batavische 

 Gebroeders, wanneer de eerste de hartbrekende rampen der bele- 

 gerde stad, de andere haren eigenen toestand schelsen vôôr de 

 komst der ailes overheersehende vreemdelingen? Wie voelde zich, 

 in den Joseph in Dothan niet meêgevoerd bij der engelen be- 

 schrijving van den slapenden onschuldigen Joseph of van Rubens 

 smartelijke gewaarwordingen bij het zien van den bebloeden rok? 

 Wie kent ze niet van buiten , de zangen : Het dun gezaaid gestaent 

 verschiet zijn glans, en Kersnacht , schooner dan de dagen! en 

 haalt bij het aanheffen dezer regels zich niet dadelijk de teeke- 

 ning voor den geest van een 'morgenstond , en een' kindermoord, 

 die van schoonheden tintelt en niet is overtroffen? Voorwaar, 

 zulke enkele stukken zouden reeds voldoende zijn om te staven , 

 dat Vondels penseel meesterlijk wist te schilderen, dat hij een 

 dichter was met eene rijke verbeelding. 



Eene zekere mate van gevoel te bezitten en dat in zij ne werken 

 te doen blijken , is mede een eiseh , dien men den echten dichter 

 pleegt te stellen. Die eigenschap is wel eens de voedster of 

 kweekster van het dichterlijk génie geheeten : ik acht, dat zij 

 daarvan de trouwe gezellin moet wezen. Gelijk de verbeelding 

 des dichters hem te hulp komt, om zijne hoorders of lezers te 

 doen deelen in de aanschouwing van hetgene hij ziet; zoo staat 

 het gevoel hem ten dienste, om hun te dôen beseffen, wat hij 

 innerlijk ondervindt; om in hunne ziel de trillingen te weeg te 

 brengen, die de zijne beroeren. Van de szijde des dichters wordt 

 daartoe alleen gevorderd dat hij natuurlijk zij ; dat hij zelf zulke 

 gemoedsbewegingen bij ervaring kenne ; dat hij zelf gevoele. Is 

 dat het gérai, dan stort hij dezelfde aandrift , die hem doet blaken , 

 onwillekeurig in anderen over; is daarentegen het zintuig des 

 gevoels bij hem noch fijn, noch diep, dan baten geene hulpmid- 



