( 18 ) 



nen Veenerik, om wien zij schreit, zegt zij : « Om vader, om u 

 en ons te gader. » — « Uwe moeder (herneemt Gijsbreeht tôt den 

 kleine) keert zich niet aan u en uwe smart. » En nu spreekt zij 

 de gedenkwaardige woorden : Met smarte baarde ik het kind, en 

 droeg het oisder 't hart : mijn man is het haut zelf; zonder hem 

 heb ik geen leven. Zou het mogelijk zijn, moederlijke fierheid met 

 vrouwelijke teêrheid op gevoelvoller wijze te vereenigen? Slaakte 

 de aanschouwer van dit tooneel straks voor de beangste en wor- 

 stetende eehtgenoote met den rei onwillekeurig de bede : « God, 

 verligt haar kruis ! » na dezen nieuwen triomf roept hij in ver- 

 voering : « Die liefde is sterker dan de dood. » 



De zedelijkheid pleegt men niet onder de noodzakelijke ver- 

 eischten eens dichters te tellen, en zulks in zekeren zin met 

 regt. Even gelijk aile gaven , door God aan den mensch verîeend , 

 kunnen worden misbruikt of althans niet ten goede aangewend : 

 zoo kan men zich ook een' dichter, zelfs een overigens uitstekend 

 dichter, denken, wiens zedelijk gevoel niet ontwikkeld, maar ver- 

 stompt of zelfs bedorven is ; bij wien de poëzij niet steeds ten 

 voertuig strekt van wat edel en loffelijk is en wel luidt, maar van 

 wat laag en onrein is, en mensch en God onteert. Ach, dat het 

 te allen tijde aan dezulken hadde ontbroken ! dat, door geen enkel 

 dichter zijne verhevene roeping ware vergeten en nimmer liede- 

 ren gezongen , die de argelooze onschuld doen blozen of het vroom 

 gemoed ontstichten ! dat de zedelijke grootheid altijd de onafschei- 

 delijke gezellin der dichterlijk-geniale ware bevonden ! 



Gelukkig Nederland, dat op zoo velen moogt roemen, bij wie 

 die gelukkige vereeniging wordt aangetroffen ! Eere en hulde, 

 ook in dit opzigt, aan den Dichter, wiens beeld wij schetsen! 



Vondels zedelijke grootheid blinkt reeds uit in den moed, met 

 welken hij bezwaren van velerlei aard heeft weten te bekampen. 

 Één der ouden merkte op , dat het zelfs voor de goden een tref- 

 fend schouwspel is, een groot sterveling met tegenspoeden te zien 

 worstelen. Onze Dichter had ze van zijne prilste jeugd af aan. Als 

 kind moest hij met het ouderlijk gezin, om vervolging te ontwij- 

 ken, zijne geboorteplaats verlaten. Eene beschaafde en geletterde 



