( 20) 



w raakzueht ligt. In lf>2y kwam dé Palamedes in bet licht, die den 

 aan Oldenbarneveld gepleegden moord moest in het daglicht stel- 

 len. llt*t treurspel kwam zijnen vervaardiger op cène voor hem 

 aansienlijke gëldboete en het tijdelijk gémis van persoonlijke vrij- 

 lieid le slaan. Versrheidcne jarcn la ter aarzclt liij niet, het Jour- 

 getijdè van het beircnrenswaardige voorval te vieren in een tref- 

 fend gedicht en wat is de wcnseh , dien hij daarin over hethool'd 

 dép sebnldigcn nitspreckt? II ij legt «den ontkei'kcrdcngccst » deze 

 ('•éne bede op de lippen : Ooh <>/' dé staat gebergd wave door 

 mijn doodl 



De zneht voor vrijlteid had Vondel als met de moedermelk inge- 

 Eogen, en zij werd voorzeker uitnemehd aangekweekt in hetGe- 

 meenebest, dat het toevlugtsoord was geworden van raenigen 

 verdrukte en vervolgde. Hij slond liaar dan ook voor op elk gebied 

 en tôt elk en peijs. Harc ooderdrukkïng gai' hem den genocmden 

 l'almncdes, de Balavfsche Cebroeders en andere trenrspelen in 

 de peu. De vrijheid van geweten was hem boven ailes heilig en 

 dierbaar. Waar hij die zag aangerand, verhief hij moedig zijne 

 stem. Onduldbaar was hem die aanranding vooral van de zijde 

 van lien, zij mogten dan de eersten zijn in de kerk of in denStaat, 

 die géiegd werden voor de vrijheid te strijden , doch zelve in haie 

 loepassing bij anderen wel cens te kortseholcn.Gcenegelegenheid 

 liet bij voorbijgaan, om het hem zoo dierbare kleinood in bescher- 

 ming te nemen. Eenc aandocnlijkc proeve daarvan geeft des Dich- 

 ters Zvgezang tar ecre van Frederik Hendrik, den door hem zoo 

 geliefdcn stadhonder. De verovering van stad bij stad wordt op 

 cène waardige wijze bezongen en — zon men meenen — het dichl- 

 stuk besloten met eenc, zoo al niel \ leijeiide, dan toeh lofzeggende 

 toespraak tôt den dapperen voorvechter der bnrgerlijke en gods- 

 dienstige vrijheid? Niet al zoo; met éene rondborstige vcrinaning 

 aan den Peins, om de vrijlieden en regteil in opregtheid en ten 

 aanzien van allen zonder onderscheid te handhaven. » La ten die 

 woorden, o edelste aller vorsten! — zegt hij — toeh geen ijdele 

 klanken zijn! Uw vader Willem koeht de panden met zijn bloed. 

 El, duld niet, dat bij iemand het vroom gewisse langer metbanden 

 (»l boete worde onderdrukt! Laat de christelijke godsdiensl geen 



