( M ) 



dekmantel zijn voor het plegen van gewcld! laat God alleen régler 

 zijn over belgemoed! dan, en dan alleen zal uwvolku in waarheid 

 liefhebbcn en moogt gij des Allcrhoogsten zegen verwacbten! » 

 Aan al bet genoemde wordl de kroon opgezet door den godê- 

 dienstigen zin, die nit Vondels werkcn sprcekt, en die in overeen- 

 stemming is met zijn' onberispelijken levenswandcl. Huichelarij 

 zoo min als ligtzinnigbeid, spot zoo min als oneerbaarlieid , bezoe- 

 delde ooit zijne lier, en in dit opzigt mag van zijne verzen getuigd 

 worden dat a de moeder de lezing er van aan hare docbtcr niet 

 behoeft te ontzeggen. » Eerbied voor de godsdienst en wat met 

 haar in betrekking staat, was bem een diep ingevveven trek. llij 

 voer, bet is zoo , beftig uit tcgen sommige kerkelijke perso n en van 

 zijnen tijd; doeh dit geschiedde juist uit het besef van de booge 

 waarde van bet ambt, dat bij door bunne gedragingen ontbeiligd 

 aehtte. Van elk mom gruwdc bij, docli allermeest van dat der f'ari- 

 zeërs. Onuitputlelijk is bij in lofverhefïingen van God en diens 

 volmaaklhcden. In geen bistoriscbe tafereelen weidde zijn dicbt- 

 geest liever dan in de bijbelsche. Van verre weg de meeste zijner 

 treurspelen ontleende bij de onderwcrpen aan de Heilige Schrift. 

 Aan hare voorstelling der feiten, aan hare teekening der karaktcrs, 

 ja zelfs aan hare wijze van uitdrukken hield hij zich meteerbiedige 

 naauwgczetlieid. In een dergelijk gevoel van eerbied ligt, onzes 

 inziens , de reden dat zijne tragiscbe Muze zich nimmer eene stofîe 

 ter behandeling koos uit het leven of liet lijden des Zaligniakers. 

 Hoe geseliikt hem ook het tooneel voorkwame, om door de optre- 

 ding van bijbelsche personen edele gezindheden en goede zeden 

 aan te kweekcn : den Heiland der wereldsprekendeen handelende 

 op te voeren , daarvoor deinsde bij, naar hetschijnt, terug. Hebben 

 andere dichters dit ondernomen, wij veroordeelen lien dcswege 

 niet, maar waarderen in Vondel het beginsel, dat hem weèrhicld. 

 Dat beginsel, eerbied voor het heilige, Avââr bet ook in de tocpas- 

 sing mogt feilen, vloeide voort uit een vroom gemocd. Hetver- 

 spreidde over de meesle zijner gedichten een waas van zedelijken 

 ernst, dat getuigenis gceft van een hoofdlrek uit het karakter van 

 deNederlanders der zeventiende eeuw, en dal nog allen aanlrekl , 

 wier hart voor deugd en godsdienst klopt. 



