HISTORIA. 59 



vagos rivuni constantem columoa Danielliana sex elementis composite effec- 

 lum descendente directione duceret, ila ut, dum nervi rivo constante per- 

 meabantur, pulsationuin frequentia ad duplum numerum augeretur simul- 

 atque nervi in slatum normalem redierunt, rursus minueretur. Quae quum 

 ita se habeanl, quum vel nervi vagi perseetione vel perductione rivi con- 

 stanlis pulsationuin nu mer us crescat, contra decrescat atque eliam tollatur, 

 si nervi rivo intermittente excitanlur, sequitur , médium illum cordis 

 pulsuum numerum continua vagi ex organis centralibus incitatione efïïci. 

 Splanchnicos nervos, qui vagi simillimam habere funclionem videntur, 

 primus Lùdwig 1 opinabalur, intestinorum motus proliibentes esse, sed al» 

 eodem illa ipsius opinio in dubiam revocabatur, quum Haffteri 2 desplancb- 

 nicorum functione inslilutis experimenlis negari viderelur, nervis splaneb- 

 nicis perscissis intestinorum motus augeri , i. e. diarrboeam effici. Quorum 

 experimentorum eventu nequaquam perterrilus aliquamdiu postea Pflueger r> 

 novis inslilutis, hac nisus coniectura, nervos, si qui existèrent quibus peri- 

 stalsicus intestinorum motus prohiberelur ut vagum ex organo cerebro-spinali 

 originem ducluros esse, invenit, letanice excitatis ramis e nervi sympathici 

 thoracicis gangliis exeuntibus slatim interrumpi motus intestini peristallicos, 

 tenuis vero solius intestini , si rivi intermittentis poli alter in quinta vel sexla, 

 aller in décima vel undecima verlebra collocali sint, vel si rivus telanice 

 excilans intret in nervi splanchnici nudali ac perscissi parlem peripbericam. 

 Ilaque Pllueger etiamsi non observaverit perscissis nn. splancbnicis vivacio- 

 rem alacrioremque reddi molum peristallicum , longiore experimentorum in 

 cuniculis factorum série quaestionem banc dijudicaturum se esse speral. Hoc 

 aulem rerum statu nos quidem moveri nondum possumus, qui lonum ner- 

 vorum splanchnicorum slatuamus, dummodo Ludwigi et Haffteri experi- 

 menlis illa Pfluegeri spes oppugnelur. 



Pénis denique nervis tonus ascribitur a Koellikero \ qui erectionem pénis 



1 Ludwig, Luc. cit., p. 179. 



a Haffter, Zeitsckfift fin- miionellc Medicin, von Henle und Pfeuffer N., F.. Band IV, 

 lll lrr Beft, ]>i). â-2-2 et suiv. 



3 Pflueger, Ucber die Hemungsnervensystem fur die peristalt. Bewegung der Gedcirme , 

 Berlin, 1857, pp. 10-20, 54-37, 50 et suiv. 



4 Kiilliker, Verhandlungen der Wiirzburger Ges., 1851 , Band II, p. 121. — Fnnke, Physio- 

 logie, 1800, Band III, p. 125. 



