2fi MUSCULORUM TON! 



esset, pedibus ad corporis truncum attractis ea sedebal positione, quae desi- 



liendo aplissima videtur ; dissecto deinde altero nervo ischiadico ambae 

 cxlremilales, (jiuim evitaturus tritum profecto exiguum lubricae cutis in 

 labella polila ranam colloearem in scutella hydrargyro repleta, mediam qua- 

 cunque conditione tenuerunt positionem ttexam, quam viribus externis 

 eductae iterum atque iterum repetere conabantur. Quum contra, animali ad 

 perpcndiculum suspenso , flexores cruris conlracti viderentur , iani iode 

 facile intellectu erat, pondus gravitatemque quibus aller membrorum silus 

 confectus esset, causam esse eam, qua nervi sensibiles irritarentur. Hue 

 quoniam tum summa referenda esset, quinam nervi sensibiles gravilate 

 afïîcerenlur , principium duxi quaeslionis ab arliculorum nervis , lamquani 

 examinaturus senlenliam Remaki ', qui elinicis observationibus nisus mecum 

 communicavit, tonicam musculorum voluntariorum contractionem nervis 

 arlicularibus excitari posse, probatamque ad propositum collaturus. Quas 

 igitur res inquirenti mibi primum nunc liceat ranarum anatomiae singillalim 

 describere partes illas, quae ad noslram dijudicationem prorsus pertinent. 



Quod ad genuum arliculationem, inter omnes constat libulae libiaeque 

 coalescentia compositum os cruris duobus condylis femoris propriis appli- 

 cari, patellam abesse ginglymoque huic praeter ligamenta lateralia internum 

 etexternum copulas esse processus tendinum muscl. bicipitis, gastroenemii , 

 plantaris, qui, dum musculus biceps inter semimembranosum et posterius 

 tricipilis caput prope ad condylum externum ossis femoris in tendinem 

 prodit, qui insertione iuxta ligamentum latérale externum facta varios cir- 

 cummiitit processus ad condylos externos, ad musculum unuin inter se 

 coniuncti sunt, qui altéra parte tendinis ad condylos, altéra ad musculi 

 tricipitis aponeurosin pergit. 



Quod ad arliculum tibio-tarsalem , calcaneo et astragalo in utraque parte 

 extrema cohaerentibus iunctura non modo tendinibus sed etiam ligamento a 

 calcaneo ad os cruris externo elïicitur. 



Oui quidem articuli, quorum ille ramo nerveo et antico et postico, bic 

 maiore uno minoribusque nonnullis instruitur, suflîcere mihi videbantur 

 ^experimento inslitucndo. 



1 Hemak, Galvanolherapte der Ncrven und Muskelkrankh. Berlin, 1838, p. 1j8. 



