HISTORIA. 25 



Tmisculum luinc vel illum c\ insertione solveris, slalim membrum per 

 antagonislas in partem contrariam retrahatur, quae porro situs commutalio 

 si antea nervuni persecueris mullo minor lit. Quodsi igïlur extremitas ea, 

 cuius musculi cuni medulla spinali etiam communicant magis quam altéra 

 fleetibur, illius partis flexores praevalere videntur prae exlcnsoribus, cum 

 (|ua re minime quidem consentiat, quod quum nervi incitalionem consequa- 

 lur extensio, extensores sane maiorem habeant flexoribus vim. Ranae ila 

 ut supra enarravimus tractatae et suspensae si pedis incolumis digitos leniter 

 compresseris, tlexionem extremitatis crescere et paullatim demum imminui 

 videbis. Eodem modo differunt inter se extremitates ranae, cui radiées 

 alterius partis nervorum posteriores, ad nervum iscbiadicum tendentes et 

 prope ad medullam oblongatam medulla spinalis perscissa est ; cuius ranae 

 si integrae partis digiti eomprimantur, utramque quidem extremitatem at- 

 trabi, sed in laesa parte levem relinqui videmus flexionem, quae paullatim 

 cedit. Eundem in cuniculis aliisque animalibus instituta expérimenta babue- 

 runt evenlum. 



Quae quum ita sint, constat, non modo existere tonnm musculorum 

 voluntariorum, vel ut pluribus verbis circiimscribamus, musculos illos me- 

 dullae spinalis opéra permanere in continua contractione propter aclionem 

 quandam nunquam intermissam, quae excentris ortaper nervos ad musculos 

 perducitur, verum etiam repereri non posse bunc tonum nisi integris nervis 

 sensitivis, qui dummodo in medullam spinalem vim exigant, in centris 

 substantiae griseae motoriis actio sustinetur, qua tonus elïîcitur. Qui igitur 

 tonus quodammodo reflexorius actione rellexoria propter dissectos nervos 

 sensiferos sublata, exslinguilur. 



Sed interrumpamus hoc loco partem opusculi plane bistoricam transeunles 

 ad enarranda ea, quae novissimis temporibus elaborata sunt de tono. 



Brondgeesti scilicet experimentis ille musculorum voluntariorum tonus, 

 qui disquisitionibus Heidenbaini rejectus et refutatus videbalur, si minus in 

 priora jura restitutus, attamen in physiologiam rursus revocatus est. Ut 

 vero omnia recenter inventa, omnia expérimenta recte non agnoscunlur, 

 nisi prius omnia, quae opponi possunt, convicta omniaque dubia sublata 

 sunt, quibus in occasionibus maxime variae videlicet periculi rationes exo- 



