jK MUSCULORUM TOM 



les muscles de rester légèrement tendus; eandem fore opinionem cum 

 mullis aliis lenel Fr. Aloise Bernard '. Ludwig 2 quoque et Funke 3 tonum 

 negant, hic ceterorum auetoritate commotus, ille quia flexoribus femoris 

 ranae detruncalae perscissis exlremitas non permaneat in extensione per- 

 pétua ; haudquaquam vero probari polest, quod porro adversus tonum a b 

 eo opponitur , neque nervos neque musculos conlrauam, quamvis levem , actio- 

 nem sustinere ob eam causam quod brevi tempore fatigarentur : spaslicis.in 

 cliirurgia notis contracturis, quae removenlur narcosi. Haec haclenus. 



Ceterorum pbysiologorum nomina ibi praetermissa infra in capilibus 

 singulis locum oblinebunt. 



Reslat nune, ut quid palhologi loni verbo significent, paucis evolvamus. 

 Qui quum longe alias rationes significalioni illi diu iam supponerenl, Vir- 

 chow l prae céleris dilucide fixavit atque expressit; tonum enim appeilans 

 eum non musculorum solum sed etiam ceterarum corporis telarum slalum , 

 quo nobis se praestant nutritione aplissima et maxime opportuna , atoniam 

 contra statum illi oppositum, quamquam dubilari lieeat, num varii nutri- 

 tionis gradus ita slriclis atque arclis finibus seiungi possint. Quodsi vero 

 nutritione apla cohaesionem resislendique facultatem auctara, turbata illa 

 minutam esse contendit, non negligendum videtur, quod, omni sanguine ad 

 nutritionem relalo seu vice versa, nihil aliud subligationem sequatur, nisi 

 utorganon ad subligalam arteriam pcrtinens conficialur, obitu autem prae- 

 sertim musculorum pbysicae qualitates plane aliter mutentur atque atonia. 

 Verum non semper in patbologia tonus opponi polest aloniae, quibus verbis 

 quamvis varie ac saepissime plerique abulantur s . Si igitur tam incerta defini- 

 lione morborum, qui rheumatici vocanlur, in dubio versamur, utrum mus- 

 culi contrahendi l'acultate privati vel nervi prohibili sint, quominus incita- 

 tionemusque ad illos propagarent, iure cum Spiess mihi videmur statuere, 



« Bernard, De rélast. du tissu muscul. cl des phénom. phys. de l'action desmusctes. Tlirsc; 

 Strasbourg, t8aô. 



2 Ludwig, Lehrbuch der Physiologie , t, I, Heidelb., 18o2, p. 152. 



3 Funke, Handbuchder Physiologie; Leipzig, 1834, II, p. ( Jf>7. 



4 Virchow, Archiv fur pathol. Anatomie, Band VI, p. 159. 



5 Lotge,ylM. Puthol. und Therap.; Leipzig, 1842, p. 208-9. 



« Spiess, Krankhafle Stôrung. in der ThiUigkeil der Nervensgslem , in Wagners Hand- 

 tvôrterbuch der Physiologie, III-, p. 202. 



