HISTORIA. I J 



ac praecipue in venlriculo situm si eo fit tempore, quo cerebrum eliam 

 viget ac valet, natura in partibus privatis tonum restituere conatur vel in 

 manibus, vel in pedibus excitata phlogosi; quae quum per paucos dies per- 

 stiterit , tonus et valetudo aegroti redit. Neurodynamin porro et adynamin, 

 quas Cullen causas casuum organicorum considérât, nominibus lustra vit 

 neurosthenia et asthenia Jobn Brown ', qui in tberapia tractanda ralione 

 usus aut enervanda (aslhenica) aut corroboranda ut in febri, podagra, 

 dyspepsia, colica, asthma,ad tollendam natura m morbosam tonum adhibet. 

 Quid quod omnium morborum causae a nervis repetebantur, ut in om- 

 nium ore sermo csset de robore et debilitate nervina seu alonica, intentione 

 et languore , atque medici medicamenla praeberenl ad tonum augendum, 

 remédia tonica,excilanlia, quae nostrae aelatis materia medica parva com- 

 mulalione ohservavit. De quibus rébus disputare quum hue nihil attineat 

 céleris nullius momenti autoribus praetermissis ad Fr. Bichat 3 Iranseamus, 

 qui elasticitatis in corpore vim recte perspiciens primus demonstravit , 

 mullas telas organicas in statu lamquam ad normam exaclo corporis vivi 

 supra modum elasticitatis naturalis extensas esse; musculos volunlarios per 

 antagonistas, cavos et vasa contenlis suis, cutem cuiusvis partis partibus 

 finitimis. Cuius tensionis causis sublalis ipsa tollitur parlesque antea exten- 

 sae contrahuntur , qua de causa et vulnera hiant et musculi soluli et per- 

 scissis antagonislis se côntrahunt. Haec contractilité par défaut d'exten- 

 sion seu contractilité de lissa quum sola in natura telarum organicarum 

 posita sit, etiamsi post morlem minus qua m in vita valeat, nunquam tamen 

 intermittitur, sed dummodo telarum textura servata sit, imminuta quidem 

 permanet. Alienum autem a nostrorum pbysiologorum tono significat disse- 

 rens de la tonicité ou la contractilité insensible T ' eoruni organorum, quorum 



motus lardiores sunt minusque ampli. Qui sequebantur Bichat, action 



tonique vocant les passions vives cerehri aucta actione , auctore , ut supra 

 diximus, primo Baglivi. L'action du cerveau augmentée , est in thesauro 



1 Brunonis, Elementa med., Edinb., I7S0; Germ. « Pfajf- ; Kopcnhg., I7'.»0, §§ 62, 72, sq. 

 - Bichat, Recherches physiol. sur lu vie. et la mort; Paris, 180o, pp. 97, 100 sq., 106 sq., 

 Analom. génér., t. I, p. 56. 



3 Dictionnaire universel et raisonné de médecine; Paris, tome sixième , p. -275. (1772.) 



