( 104 ) 



heid het kort of lang gebruikeii van 't woordje en is onver- 

 dedigbaar. 



De dichter liet in 1884 eenen nieuwen bundel, getiteld 

 Luit eu Fluit, verschijnen, die flink gebouwde hexameters 

 bevat. 



Ookdeuitmuntendesonnetten-dichteres Mej. Hélène Swakth 

 heeft, in haren jongsten bundel Blauwe Bloemen, 1884, eenige 

 fraaie sappbische strophen geleverd : we bemerken dat zij 

 overal, even als M. Daems in 't voorgaande stukje, de caesuur 

 na de vijfde syllabe stelt, naar het voorbeeld van Horatius : 



- (?) 

 Siieeuwwit heft ge uvv kelk || op deii rankeii stengel 



Trotsche lelie! Hoog, als het past der reine, 



Beurt ge 'l blanke hoofd. Aan u\v rijken dos kleeft 



Vlekje noch slijkspat. 



(?) 

 J>aat niijii blik een wijle op uw sclioonlitid rusten ! 



Laaf mijn dorstend oog met uw blanken beker ! 



Honig zuigt de Lie uit uvv boezeni; ben ik 



Minder dan 't bieken? enz. 



We gelooven dat, in 't Nederlandsch gelijk in 't Duitsch, het 

 Grieksche model van het Sapphicum welluidender is, b. v.: 



Daar, hi 't slille kanierken, 1| lialf verscholen 

 Achter 't blank gordijntje !| van 't groene glasraain, 

 Waar een maandroos (leurt || en het dalend zonlicht 

 Vriendelijk omspeelt, enz. 



PoL. DE Mont, de begaafde, heeft zieh ook in het metrisch 

 vers verdienstelijk gemaakt : in zijn Tarwemei komen uitmun- 

 tende brokken. Zijne latere stukken schijnen éditer min geluk- 

 kig; er heerscht eene zekere slordigheid in, die waarlijk te 

 ])etreuren is. Wij geven hier uit Uoe Krelis trouwde, voor- 

 komende in de pas verschenen Idyllen en andere yedichten, en 

 uit de Tarwemei twee tragmenten tôt vergelijking. 



I 



