( 100 ) 



WiJ gelooven hier nog te moeten wijzen op de strekking 

 om den dactylischen gang des hexameters door sterke klem- 

 tonen nog nieer veerkracht bij te zetten; zoo de spondœën 

 voortdurend in groote minderheid blijven, krijgt het vers aldra 

 eenen huppelenden gang, die vermoeit en verveelt. De inschui- 

 ving van den trochœus is door de beste Duitsche metrikers 

 bepaald veroordeeld : deze manke voet verlamt den hexameter 

 en beneemt hem zijne sierlijk evenwichtige beweging. 



Bemerken wij ten slotte dat de interpunctie geene me- 

 trische waarde verbeeldt; een scheidteeken na eenen trocha3US 

 maakt dien niet tôt dactylus, noch een voor den iambus 

 komend pimt zet dezen de kracht van den anapœstus bij. 



Keeren wij nog een oogenblik tôt Noord-Nederland terug, 

 dat we misschien wat te lang uit het oog verloren. 



De voortreffelijke vertalingen van Rau verdienen lof, doch 

 de metrische werken van Yosmaeu nog meer. 



Wij kunnen de lust niet weerstaan ecnige verzen uit zijne 

 Londinias over te schrijven : 



Rccds drccf aan (le kimmen zijn scliittcrcnd vierspan 



Helios nccrwaarts : Nacht met de donkere vicugels, beschaduwt 



Hemel en zee; geen ster bh'nkt, de éenigc ster is het h'ehtsein 



Vôor in den mast. — Op het dek is het slil en een enkelc slechts waagt 



Boven te bhjven; verscherpt zijn de oogen van schipper en stuurman; 



't Roer eischt dubbele kracht, want hoog gaan de tuimlende zeeën. 



Gram was Poseidoon, zinnend op wraak, en hij loeide tôt Iris : 



« IJl tôt de stormende winden, die slapen in 't huis van Zcphiros, 



Open de deuren en hcet ze de wolken onstuimig te zweepen, 



Fel te doorwoclen den vioed; want ihans ontkomen zij wis niet 



Zij die me tcrgden, die vricndcn Athena's, ze boeten hun ecrdienst : 



Thuis keer' geen, oni er slout op Athena's triomfen te pochen ! » 



Zijne vertaling van De Ilias van Homeriis is, uit metrisch 

 oogpunt beschouwd, zeer merkwaardig; het slot van den 

 XfX" zang diene hier ten bewijze : 



