(91 ) 



w heid der silben zoo nauwkeurig mogclijk gemeten heeft, 

 » daar alléén vindt men tôt heden toe de meesters in 

 » de kunst. » 



En dat deze leermeesters hem goede lessen gegeven heb- 

 ben, bewijst hij door zijne gedichten. Eene gansche reeks 

 strophische maten, rijk van toon en fiks van rhythmus, wordt 

 hier uitgestald; zij dragen wel is waar soms nog sporen van 

 mindere behendigheid in het plooien der taal; maar ze zijn 

 toch zô() verzorgd, zôô kiinstvol, dat ze als reine perelen in 

 onze litteratuur schitteren. Ziehier eenige proeven : 



Alcaïcum. 



Mijn levensboot zweeft over de wijde zce 

 Zacht glijdt ze heen langs kh'ppen en roisgevaarl', 

 Trots stormgehuil en wervelkolken 

 Speeit ze te midden van doodsgevarcn. 



Sapphicum. 



Staakt uw riist, zingt vrolik uw lied en voorwaarts ! 

 Laat u niet blinddoeken van hen die vreesvol 

 't Oude spoor aanraden : ge komt met siddraars 

 Nimmer ten doeleind! 



ASKLEPIADISCHE STROPHE. 



Droef omhulde de nacht mijnc bedrukte zie!, 

 Ja, de vierken des geests waren verkieumd van kou, 

 Toen de zonne der liefde 

 D'eerslen slraal in mijn binnenst schoot. 



Daiitzenberg heeft daarbij een aantal verbindingen van 

 bekende metra tôt strophen gebezigd, ook wel eenige nieuwe 

 beproefd. Wij zullen hier niet onderzoeken in hoeverre deze, 

 als gansch met de eurhythmie strookende, mogen gekeurd 

 worden : de Antieken, wier oor zoo verfijnd was, hielden zicn 

 liefst aan door meesters uitgevonden en door goede dichters 

 nagevolgde metra. — Wij zullen liever eindigen met eene merk- 



