(89 ) 



minder geschikt is daii hare zuster. Wcinu, beide gevolg- 

 trekkingen zijn valsch : Eberhards verzen zijn om hunne 

 welluidendheid en tikschheid beroemd, en onze nioedertaai 

 hoeft in zangerigheid voor niet ééne germaansche spraak onder 

 te doen. 



Hoe verre de hollandsche nadichter zich in zijne meening 

 vergiste en hoe laag hij beneden zijn model bleef, zal uit de 

 vergelijking der eerste verzen reeds genoegzaam blijken : 



Eberhard zingt : 



— \^ \y — \y \y — — — — — \y \^ — \y 



Lieblich unigrûnt, in des Schlossbergs Schulz, liegt friedlich das Dôrfchen, 

 Wie un» den Hiricn hcruni die gelagerte, schweigendc Heerde. 



— \y \y — \r \y — \y \^ — xr\/ — xrxr— \^- 



Blumenumblûht, und von Reben umrankl bis zum niedrigen Dache, 



— — — \yvy — v/v/ — \j- '^' — \^-v -■ v^ 



Stebt dort, nahe dcr Strass', ein bescheidcnes freundliches Hûttchen j 

 Still dort sassen beisamnien, am Abend, im dunkelnden Stiibchen, 



— \y \y — — — \^xr~ xy xr — vr v/" — — 



Marlha, des Pfarrherrns Witwe, die glâubige Heldin im Unglûck, 



— x/ vr — — — \y -^ — \y ^^' — \y \j- — — 



Hanchen, des Pfarrherrns Waise, die fromnie, die iiebliche Jungfrau, 



— \y \y — \/ \/- • — — — \y \y — \j- \y — "w 



Beide mit fleissiger Hand umdrehend die schwebende Spindei, 



— \j- \y — \j- \y - \j- \y — \y \^' ~ \j- \y — \y 



Beide mit sinnenden Blicken versunken in liele Gedanken. 



Deze voortrefielijk gebouwde hexameters, vol zwier en 

 klank, zijn aldus nagerotteld : 



— \^ — — — \y vr — x/\/ — '-/w — — 



Welk een vreedzaani dorpjen! flet rust in de sehaduw des bejgtops, 



— \^ — \^ vy — V V/- — '^ V/' — V/ ^^ — ^^ 



Waar het slot zich verheft als een kudde aan de voelen des herders. 



— '^ — \j- -u — — — -^\r— -^ \y — — 



Door den wingerd omkransd staut needrig een huisje aan den iandweg. 

 Uaar zalen stil op een avond in H scheemrig vertrekje te zamen 



— \y -xy — x/ \y — — \y — v/^x/" — \y \y — "^ 



3Iarlha, de weduw des Leeraars, geloovig verlrouwend in rampen, 



— \y-\y — \r\y — — '^ — -WN^— V^N^ — \y 



Hansje, het weesjen des Leeraars, een schoon en beminnelijk meisjen. 



— \y \/- — \y \y — — -^ ~ ^^ \j- — \j- \J- — '^ 



Beide het snorrende spinwiei met vlijlige handen bestureiid, 



— \y — V/--V— \j- — \y 'yy — \y \y — \y 



Btùde in diepe gedachlen de oogen ter aarde geslagen. 



— Niet één dezer verzen is zonder gebreken. 



Tome XXXVIII. 8 



