(8S) 



Stroomde weldra || uit den horizon op || en de heuvelen vlamden ; 



— \y(f)— -wv/— \y \y — \/- \y — \/\y— \/- 



Uit de valleien verdwenen de donkere schaduwgestalten ; 



— \y \y — \/- (T) — \y\j-— \yKr— \j-\r — \y 



't Windje des uchtends doorruischte het ritselend loover der bosschen 



(t) \^ — — \/' \y — \/ — \^ \y — {^) \^ ~ \y 



En met aanminnige praal verrees nu de Dagkoninginne! 



Hetzelfde jaar verschenen de Gedichten van Spandaw. Deze 

 dichter bewonderde Strick van Linschoten en schreef omirent 

 even slechte metrische verzen als deze ; we zullen hier eenige 

 proeven van zijn talent geven. 



Proeve eener vertaling van Homerus, « in de versmaat van het 

 oorspronkelijke w, — de drie laatste verzen : 



Hector werd in zijn paleis reeds betreurd, terwiji hij nog ieefde; 

 Want zij geloofden aïs zeker, hij keerde van 't bloedige slagveld 

 Nimraer terug, der Achajers geweldige handen ontvliedend. 



Het eerste vers kan, hoe men het ook wringe, niet op het 

 schéma van den hexameter gepast worden. 



— Den heer Strick van Linschoten werd een gedicht opge- 

 dragen dat aldus eindigt : 



En gij vriend van de Muzen! gij gunslling der Godheid van Delos ! 



— — \y — \y \/ — — — \j-\j-— \/\y— \^ 



Neem voor het keurig geschenk, waarmedc gij ons hebt begunstigd, 



— KT \y — \/"\/ — — — \y \y — "WN/- — \/ 



Aller erkentenis aan, en wil onze bede verhooren ; 



— — — \y\y — -w \^ — \y \j- — \^ \/- — \y 



Schenk ons raeer van uw bloemen, zoo waardig haar eerste beslemming: 



— \/\y — \y \/- — — — \/- \y — \y \j' — "w 



Ja, de geplukten zijn schoon, en spoed u, ons andren te lezen ! 



Men leze dit fragment, als hexameters gescandeerd, met 

 luider stemme! 



BiLDERDiJK had reeds van op 't einde der XVIII^ eeuw me- 

 trische verzen gebouwd; later (1824). poogde hij met kracht 

 van woorden te bewijzen dat de versmaat der Oiiden in onze 

 taal onmogelijk is. — (De recensent van Ten Hoet geloofde zich 



