(81 ) 



veronderstelling is niet te gewaagd, wanneer wij zien hoe hoog 

 deze criticus de gedichten schat van Van der ^YooRDT, waarin 

 Alcaïcums voorkomen als dit : 



— (?)x/ — yy — \y \j- ~ v/ — 



Daar liij zich nooil des lagen gcmcens bekrcunt, 



— (?) \/- — vr — \y \/ — \y \/ 



Haat hem 't gepeupel ; de edelen zien op hem 



vy— — — vr — \y — \^ 



Met afgunst neer : hij doet vcrdienstcn, 



— \j- \y — \j- \y — (?)— -w 



Nimmer blazoenen noch stamboek hulde ! 



Witsen-Geysbeek heeft in 1829 deze gedichten met eene 

 gunstige beoordeeling heruitgegeven en verklaard dat hij, 

 ofschoon geen voorstander van zoogenaamde metrische verzen 

 in onze taal, overtuigd zou gev^orden zijn dat ze bijval ver- 

 dienden, als het meerdere gedeelte van die, welke hem onder 

 de oogen gekomen waren, eene vergelijking met de verzen 

 van Van der W^oordt konden doorstaan. 



De spotlustige O.-C.-F. Hoffham, auteur der Proeve eener 

 théorie der Nederlandsche poëzij , schreef in 1784 eene Proeve 

 van Slaapdichten , waarin verscheidene tamelijk welgelukte 

 metrische verzen te vinden zijn. 



Ten bewijze, de twee Alcaïsche strophen : 



Ik zing den slaap. Dat ander verheven diclit 

 Des graagen hoorders luistrende en vlolte zicl 

 Verbaaze en uit den boezem scheure 



— (?) (?) — \y\y — \y — V 



Veerkracht aan 't vadzige bloed verleene ! 

 Mijn kunstelooze zangster, als 't aan natuur 



\y— X/— \/— xr (?) — V/\/ 



Alleen verplichte beekje, zachtruischende 

 Moet aan de rust- en slaapeloozen 



Eene weldadige sluimring schenken ! 



3Ien ziet het, de eigenaardige, vernederlandschte Duitsch wist 

 meer van de metriek dan Witsen-Geysbeek, die staande hield 

 a dat het schrijven van metrische verzen voor den geoefenden 



