(80) 



gevoelen; men poogde het goede voorbeeld der Duitsche dich- 

 ters na te volgeii. 



Van Alphen vooral liep hoog met hunne werken; hij en 

 zijn kunstvriend Van de Kasteele legden zieh toe op den 

 metrischen versbouw. Deze laatste vertaalde, onder andere, het 

 begin van den in hexameters door den Duitschen Jesuïet Denis 

 omgewerkten Fingal van Ossian : zijne vertaling is gebrekkig 

 en hard; echter bespeurt men toch reeds eenige gelukkige 

 grepen. Van Alphen schreef twee Alcaïsche oden, niet feilvrij, 

 maar zoetvloeiend genoeg om de schoonheid van den Alcaï- 

 schen vorm te laten voorgevoelen. 



Ziehier de eerste strophe : 



\j- — \j- 



In God berustend, trck ik de wilderuis 



\y — \^ — — — \/ \y — v/ — 



Dcr wereld ecnzaam, zonder te vreezen, door. 



\y — \/- — — {*) \y — \y 



Gij zijt mijn rotssteen, mijn beschermer, 



— \j- \j- — \j- \y (?) \^ — \y 



'k Noem u het leven van mijn gezangen. 



In 1782 gaf J.-P. Kleyn zijne Oden en Gedichten uit, waarin 

 vêle metrische stukken voorkomen. 



Ziehier twee strophen van een Alcaïcum door Witsen- 

 Geysbeek aangehaald (Biogr. anth, en crit. W. B.) : 



Natuur, ach waarorn mis ik nu vrolijkheid? 



sy — \y — \y — \j- \y — \/-\y 



De tortelduifjes klappen al stoeiende 



\y — x/ — \^(T)\y— \y 



En slaan de wiekjes op de staramen; 



Ailes is dankbaar ! de liefde heerschl hier. 



Neen, danken m il ik ! De eeuwige vader gaf 



— — \j- — — — \/- \/ — \y — 



Aan elke landstreek eigen bekoorlijkheid. 



■V— V/ — \/— \y — \y 



Hij vorrade de aarde en gaf aan den stervling 



- X/vr — (T) -^ (Tj xr — \/ 



Heilige vriendschap en vergenoegen. 



De voorlaatste regel behelst eene zeer domme fout. We gis- 

 sen dat Witsen-Geysbeek zal mis afgeschreven hebben ; en die 



