( 72) 



NOTA'S. 



1. a) Aile slamsyllaben van werkwoorden , naamwoorden , 

 adjectieven, bijwoorden , lelwoorden zijn beklemtoond en dus 

 lang. Wanneer in sqimenstellingcn die klemtoon schijnt le wijkeii, 

 is ziilks alleen toe te sehrijven aan den overheerschenden klem- 

 toon der bijgevoegde syllabe. Zoo zijn de syllaben komst, zing^ 

 val, visch, nest, vol, enz., lang door bel accent; zij hiijven lang 



in de woorden : loekomsl, voorzing, vullei, walvisch, roofnesl, 



lieilvol; ofscboon de nevensgeplaalste syllabe den boofdloon bebbe. 



6) De syllaben van prœfixen met korten klank worden dus 



— — \j- — \/ 



kort, zoodra zij bel accent missen : b. v. wanboop en wanluidend, 



\j- — \/ — \/ — \y -^y — \j- \y — \y \y — — 



wanhopig; ongeluk en ongelukkig, onwetend, onwillens; afscbuw 



xr — \j- — \y^ — \y \y \r— \y 



en afscbuweiijk, afgrijselijk, afgunstig, enz. 



Hier konit een vraagpunt, dat voor bet oogenblik onbeslist zal 



blijven; namelijk : wanneer een woord van mindere beteekenis, 



dat uit Iwee korte syllaben bestaat, — waarvan natuurlijk ééne 



den (wel is waar zwakken) klemtoon ontvangt waar bet woord 



op zicb zelvcn blijft, — als voorvoegsel gebruikt wordt en zoo 



allen klemtoon verliest, daar, indien bet geaccentueerd wordt, 



de beteekenis des samengestelden woords verandert, — kan dan 



dit woord niet geteld worden als een pyrricbius? 



— \j- ~ 



VVe nemen bet woord onder : on is geaccentueerd in onder- 



r r 



delven, onderbouden, ondergaan, enz., en dus lang; maar is bet 



nog zoo in ondergaan, onderstaan, onderrichten, ondervinden 

 en cène menigte andere woorden? En indien dit zoo niet is, 

 wat wij niet durven belwisten, zou dan bet getal anapœsten 

 niet aanzienlijk toenemen, tôt voordeel onzer prosodia, aange- 

 zien het juist die woordvoet is welke io 't Nederlandscb bet 

 minst voorkomt? 



