i^S) 



TWEEDE DEEL. 



EEKSIK HOOFDSTUK. 



OVKR DE PROSODIA DER AANVERWANTE TALEN VAN 'ï NOORDEN E\ 

 INZONDERHEIl) VAN HET NEDERLANDSCH. — VERGELIJKING HEZER 

 PROSODIA MET DIE DER ANTIEKEN. 



De Noordsche talen onderscheiden zich vau de antieke door 

 den overvloed der medeklinkers en door de i^roote kracht van 

 het accent. Waarschijnlijk is de natuiir, waarin de Noorder- 

 volken verkeeren, daarvan de oorzaak. Het leven in deze 

 streken is een gedurige strijd : de lucht, de zee, het woud, 

 het gebergte, ailes is vol stormende geruchten; en oni door 

 deze heen zijne stem te doen vernemen, heeft de mensch eene 

 krachtinspanning noodig waarvan de antieken, die in mildere 

 luchtstreek woonden, geen denkbeeld hadden. Hieraan is, 

 denkelijk, ook toe te schrijven, waarom in de Noordertalen 

 zoovéél nadruk wordt gelegd op den stam des woords; waarom 

 de achter- en voorvocgsels meest eensyllabig, zelden twee- en, 

 onverbogen, nooit driesyllabig zijn; eindelijk, waarom al de 

 affixen, die geen bepaald begrip uitdrukken, kort en toon- 

 loos zijn. 



Het accent is in deze talen zôd sterk dat aan vêle syllaben, 

 al zijn zij in de uitspraak kort, te veel waarde gegeven wordt 

 opdat zij als kort zouden gelden ; ja eene uit haren vorm 

 korte lettergreep klinkt soms door het accent zoo zwaar, 

 dat zij eene uit haren aard en vorm lange lettergreep bepaald 

 overheerscht. 



Zoo zijn b. v. de vormen der woorden val, zeî, mis, roi, vul 



