( ^7 ) 

 De anapœstische systemata zijn zeer nmzikaal van rhythmus : 



4 û 



o 



m 







O 



JU J JJJ 



Roep : " Schild en- de vriend ! " — en de Fransch-raan roept — Luid jam-me-rend : 



JJJ J JJ 



'/ Skild en- de vrin ! // om ge- na. 



Men ziet reeds hoe krachtig de marschrhythmus doorslaat. 

 Een flink opzeggen der verzen, blz. 46-47, is voldoende om 

 hunnen muzikalen rhythmus juist te doen vatten. 



Dit hetgcne voorgaat besluite men echter niet dat men de maat en de maatver- 

 deeling der metrische verzen in de muziek streng moet nabeelden; integendeel : 



menigmaal kan een daclylus in - \—\y\j = 



I I 1 I = J 1 1 p I en een irochapus 



0'0 O é ] 



in I I 1 v^ = j 1 1 gezongen worden. Voornamelijk in de locjaœden (zie blz. 83) 



is deze vrijheid aan te wenden : de verzen naar Iiet Grieksch glyconeïscli meiron 



passen voikomen in - wanneer men de v/vr gelijkstelt met M jij de \^ met 1; 







de — met J en sommige — \x >^ als kykiische dactyli {—■^■xr =1 1 ' 1 | 



à ^ \ 0' 0} 







rekent : 



m 



œ: 



(9- 



^ 



e:ràz±:zz:±Si± 



l^ 



rt=à.^^ 



In het blij-de ge- tij der Lent' Als de leeu-we-rik juichend stijgt, 



fe^ 



q==hr±i=x 



£i 



zzziiS: 



^_:g:zn^ 



Een zoet lachen be- roost uw wang; Ver-ge-noegd dwa-len we hand in hand 



^ 



^ïi 



i^ 



Uw schoon we-zen ver- rukt mijn oog; Zorg- loos" dwa-len we ver-der heen : 



^ 



^M 



r^in^t i^ t^ 



V^=é 



P^^~f^ 



iLi^q^^ 



Het ge-luk, im-mers, be- vindt zich steeds Waar twee min-nen-de har-ten slaan ? 



Tome XXXVIIÏ. G 



