(56) 



A) De tweede Asklepiadische strophe : 



\y\/ — \/ 



\y\y — \/ » 



In jjj jj. jj j 



\/ v/ — \y 



(zie a) 



4: d é> 



00 



of met verbinding der beide verzen en overgang tôt de vol- 

 gende strophe : 



— \/\/ - \y 



2 



JJ JJJ JJ JJ JJJ J 



## 



JJ JJJ J 



XK 



JJJIïJJ J 



enz. 



/) De Alcafsche strophe 



4 J J J 2 J J 



J JJ i J J J J J J 



2 J J 



JJJ !jj JJ JJ Ijj 



ijj 



JJ JJJ JJJ iJj JJ 



AI de voorgaande schemata zijn met behulp van twee maten : ^ en j, afgebeeld; 

 in sommige komen beide gemengd voor; — iets wat aanleiding kan geven tôt verwik- 

 keling. Ik geloof dat de zang van oden bij de Anlieken niet beheerscht werd door den 

 streng afgemeten rhythmus onzer moderne muziek; veeleer schijnt hij mij een mazi- 

 kaal recitatief, waarin de muziek enkel diende om de voordrachi van 't gedicht meer- 

 der kunst (lieflijkheid, kracht, geestdrift) bij te zetten, zôô nochtans dat de rhythmus 

 van 't vers en de mélodie van den zang in den grond vereenigd bleven. 



In marschliedereu of koren komt de muziek slerker door. Het publiek echter 

 moest het gedicht klaar verstaan ; de aard dezer stukken, waarin de dichter zelfs nu 

 en dan den toehoorderen het woord stuurt, bewijst dit. 



