(44) 



uit twee kleine Asklepiadische verzen, eenen Pherecrateus 

 en eenen Glyconeus : 



- \y\j- - 



\/-\y — 

 \y \j- — 



(bis) 



{Carm. I, 5, 14, enz.) 



Hoe zoetstreelende klinkt immer des vleiers taal! 

 Minzaam lacht hij u toe, nederig buigt hij, maar 

 Afgunst knaagt hem het hart uit, 

 Machtloosheid is zijne eenge deugd ! 



Wees rechtzinnig en heul niet met de huichelaars, 

 Die uit eigenbelang kruipen en zedig zijn, 

 Spreek rondborstig en lieg nooit, 

 Zwijg niet laf als de plicht gebiedt 



Waarheid hulde te doen, dwaling te wederstaan, 

 Onrecht, laster, bedrog streng te beteugelen ; 

 Wees kloekmoedig en standvast; 

 Daaraan kent men den waren man! 



/) De Alcaïsche strophe ; 



uit den elfsyllabigen Alcaïcus (zie blz. 37, //), herhaald; den 

 overtalligen iambischen dimeter en twee dactylen gevolgd van 

 twee trochœen : 



^ (bis) 



Dit laatste schéma is door Horatius met voorliefde gebruikt 

 en aldus vastgesteld : 



:;-..-- Il -v,x.-x,- (bis) 



u groet ik, dierbaar Vlaanderen ! schoon gewest 

 Waar Schelde- en Leistroom spelen in weeldrig groen ; 

 Waar kalm de Noordzee langs de duinen 

 Glinsterend rolt in het dalend zonlicht! 



Hoe wiegt uw graanzee rustig op 't wijde veld ! 

 Uit haren schoot rijst zingend de leeuwerik, 



Door niets verstoord, naar 't blauw gewelf en 

 Régent zijn liederen over haar neer, enz. 



