(39) 



Vele samenstellingen der Grieken, onder andere de vormen 

 der Pindarische oden, zijn door de Romeinen daargelaten. 

 Horatius, Carm. IV, 2, zegt : 



Pindarum quisquis studct œmulari, 

 Jule ceratis ope Dœdalea 

 nititur pennis vitrco daturus 

 Domina ponto *. 



Horatius bekent ook de metra der Grieken met groote zorg 

 te hebben nagevolgd ; hij heeft zich niet verstout, nieuwe 

 metra van eigen vinding te gebruiken. Trouwens de door 

 hem ingevoerde lambelegicus is slechts eene omzetting van den 

 Elegiambus. 



Wanneer wij in aanmerking nemen dat de Grieken de mees- 

 ters der Romeinen waren en in Rome veel schatten himner 

 kunst en hunner letterkunde met hetlevende, gesproken woord 

 overbrachten, mogen wij ons overtuigd houden dat de Ro- 

 meinsche dichtkunst eene afspiegeling is van de Grieksche, 

 voor zooveel eene taal de schoone vormen eener andere kan 

 weergeven . 



Doch de zeden der Grieken uit de gouden eeuw hunner 

 letterkunde : de godsdienstige en vaderlandsche feesten, de 

 openbare prijskampen van dichtkunde, de grootsche vertoo- 

 ningen der tragédies, in een woord, al de omstandigheden 

 vereenigd, waarin zich en de taal in al hare kracht en schoon- 

 heid en het génie van Pindaros, Alca^us, van Sàppho, Ana- 

 creon, van i^schylos, Sophocles en Euripides ontwikkelden, 

 deze zeden waren niet die der Romeinen. 



De groote meesters der lyrische en dramatische poëzij waren 

 bij de Grieken insgelijks de groote meesters der muzikale 

 compositie. Pindaros was bij de oude muziek-beschrijvers 

 even hoog als toondichter geschat. 



* In 't Ncderlandscli ongeveer zôô : 



Pindaros, — wie dezen bestaat te volgen, 

 Juins, stijgt op vleugelen, Daedales 

 Werk, met was gehecht, en hij geeft zijn naara der 

 Heldere Ijaren. 



