( 28) 



IX. De iambische trimeter skazon, ook Hipponaklisch vers of 

 hinker genaamd, ontstaat uit den overtalligen trimeter door 

 versmelting der voorlaatste korte syllabe met de voorgaande 

 lange : 



Overtatlige trimeter : ^^^^y — Z/\\ — \/i — ^ — \^ — \j- 

 Trimeter skazon : ^^^-^^\\-^y — y^— _v/ 



met de oplossingen van den gewonen trimeter, uitgenomen 

 op de voorlaatste syllabe; de anceps is meestal kort : 



— — \y 5 -w 



Deze vreemdaardige maat is in de Germaansche talen stroef en hortend; de 



antispastus ^y xr, waarop het vers eindigt, stuit den jagenden gang der iamben; 



wanncer de nadruk op de voorlaatste syllabe valt, is die gang afgebroken ; mcn houde 

 in 't oog dat de eerste lange syllabe door aansluiting der v/ in tijdswaarde vergroot 

 is en dus de volgende moet overkiinken : dit wil zeggen dat de antispaslns altoos, 

 of op weinigc uitzonderingen na, moet zijn : v^ Z. _ \/. 



O staak uw minnedichten ! speelt bij jonkvrouwen 



Ge de roi des ezels? Blijf met uwen tuil distels 



Maar achterwege ! Zing ons vaderlandsliedjes : 



— Met vervaarlijk bulderen, helden uit hun graf halen, 



Onze oude grootheid roemen, zelf u held wanen, 



In verbeelding groot zijn — (opgeblazen kikvorschje, 



Hoe dreigend puiloogt hier het diertje, schor kwakend)! — 



Ja zôô verwekt ge, zanger, stille glimlachen 



En zachte jonkvrouwharten voelen meelijden 



Als in 't zweet uws aanschijns ge uwe verzen uitbrabbelt. 



X. De trochœïsche tetrameter catalecticus : 



De ontbindingen hebben meestendeels plaats in 't begin 

 der dipodie : 



doch kunnen ook op de lange syllaben van elken trochaeus ge- 

 schieden; de 7« trochaeus wordt echterbijna nooit ontbonden. 



De spondaeus, welke den tweeden trochceus der dipodie 

 vervangt, mag niet met eenen dactylus verwisseld worden. 



Hier, gelijk overal, komen bij de Romeinsche dichters veel 



