(24 ) 



de waarde van 2grootcn Iiad. Geen mesl hoegenaamd mocht door 

 den pachter verkocht, maar ailes moest tôt verbetering van de 

 landen aangcwend worden ' — cen punt, dat door sommige pach- 

 ters Iiedendaags maar al te zecr, vooral Avanneer er quaeslic is 

 oene hoeve te moctcn verlaten, uit het oog verlorcn wordt. 



Eene hofstede van minder belang, docli die later eene der 

 grootstc van de gemeente werd, was de diisgenoemde stede ten 

 Sleene. Wij vinden ze voor de eerste maal vermeldineene pacht- 

 akte van den jare 1392, op welk tijdstip ze eenen Simocn 

 Impcns toebehoorde , en slechts 5 blinder groot was , waarvan de 

 jaarlijksehe huurprijs 15 penningen groole bedroeg ^. Onder die 

 grootte was een half blinder wat men noenit « uitpacbt. » De 

 bescheiden ontbreken ons over dit goed gedurende de twee vol- 

 gende eeuwen, doeb in 1645, luidens eene notariëele akte van dit 

 jaar ^, bad bet eene uitgestreklbeid van 75 bander 217 roeden, 

 en beliep de pacbtsom niel min dan 100 pond groole. De grond 

 der omwalde bofstede allecn besloeg 590 roeden; er waren 8 gc- 

 meten 179 roeden weiland en meerscb, en ongevecr 23 gemeten 

 bosch. Al 't overigewas zaailand. 



Bij de verdeeling der goedcren , nagelaten door jonkvrouw 

 Maria délia Faille, overleden ecbtgenoote van Jan van der Spceten, 

 viel dit goed te beurt aan Philip van der Motte, heer van Ingooi- 

 gem, Kerkbove, enz., uit boofde zijner ecbtgenoote, Catbarina- 

 Margarcta della Faille, wier nakomelingcn het beden nog bezitten. 



' Zie de pachlakle van het Goed te Axel, bl. 42, alvvaar dergelijk verbod 

 insgelijks voorkomt. 



^ ^< Kenlic sij , elc.,dal Jan Dierkin, wonende le Walbrouc , commen es, elc, 

 kende ende lijde dat liij in pachle ghenomen heeft jeghens Simoen Impine 

 ende jofv. Margaiile, sijnen wive, huerlieder goed ende slede, die men heel ten 

 Steene, liggende in de prochie van Nasarelh , groot v bundre lands lettel min 

 ofle meer, van weclke vijf bundre soo haud Pieter de Suller een half bundre 

 in pachle van Simoen ende sijnen wijve vors., waeraf de vors. Jan Dierkine 

 blivenin pachle de vier ende een ait" bundre ofte daeromlrent, ende dit om 

 eene somme van vijftien penninghen gr. isjaers... Desen xxi Maert XllI* twee 

 ende Inegenlhich. » {Jaarregister van 1592 , bl. 39.) 



5 Not. Acten. N° 273, bl. 22. — Archief van den Raad van Vlaanderen. 



