(8) 



worpcn , en door watergraven en moermeesters beheerd. In 

 de XIII'^'' ecmv werd ook een règlement uitgevaardigd voor 

 de aan St.-Piclers belioorende tiirfmanscepen, en amblenaren 

 voor dezen tak van opcnbaren dienst aangesteld. — Het moeras 

 de Blankaard, tusschen Woumen en Merkem, àaKranepoel, 

 te Aalter, bel mecr van Berlare, ecrst onlangs droog gelegd, 

 en die van Dikkebuscb en Zillebeke, kunnen ons een denk- 

 beeld gevcn van hetgeen soortgcbjke moerassen en stilstaande 

 wateren in de middeleeuwen geweest zijn. 



De nijverbeid stond in nauw verband met den landbouw. 

 Bloeiendc weverijen verspreidden te allen kantc voorspoed en 

 wcelde. Reeds ten tijde der Romeinen niaakten de saaistoffen 

 der Morinen eenen bekangrijken bandelslak uit, en bet wol- 

 lcsj)inncn en de wcverij wcrden onder Karel den Groote 

 onder de voornaamste vrouwebjke bandgedaden gerekend. 

 De wolle was in Vknandcren in overvlocd : scbier al de 

 weiden, langsbeen de zeekust, werdcn tôt den kweek der 

 scbapen benuttigd *. De Engclscbe kroniekschrijvers van de 

 XII'^*' en XlIP" eeuw gctuigen, dat de Vlaamsche landbou- 

 wers, door de koningen naar Engeland geroepen om er den 

 grond te bewerken , in staat waren laken te weven. 



Wij acbten 't overbodig, bier al de getuigenissen van de 

 middeleeuwscbe scbrijvers over den bloei onzes akkerbouws 

 aan te balen. Gualterus, de kroniek der abdij van Watten, 

 gcscbreven in 1088, Willem Britto, die Vlaanderen in 't begin 

 der XIP eeuw doorreisde, Glvnvil, mecr gekend onder den 

 naam van Bartholomeus Anglicus, de Philippeïde , en meer 

 andere gctuigen van die tijdcn, bekennen eenparig, dat 

 Vlaanderen een bij uitstek vrucbtbaar, rijk gezegend oord 

 was, « overvloeiende van melk en bonig. » Herinncrcn wij 

 bier siecbts wat de gescbiedscbrijvcr De Meyer over onzen 



^ Zie, voor bijzondeilieden nopens dezen nijverheidslak, Gheldolf's 

 histoire de la ville et châtellenie d'Ypres. 



