INLEIDING. 



Herhaalde malcn heeft men gezcgd, dat ons vadcrland ondcr 

 de vruchtbaarste en bestbebonwde landen van de wereld 

 mag geteld wordcn. Evenzcer is bet eene waarbeid , dat eenc 

 volledige geschiedenis van den Vlaamsclien akkerbouw te 

 gelijker tijde bet verbaal zijner beschaving en van den oor- 

 sprong van zijnen bandel en nijverbeid zijn zou. 



De akkerbouw is bet uitgangspunt der burgerHjke samen- 

 leving geweest. Voordat hij beoefend werd, zien wij enkel 

 zwervende volksstammen, jagers of veeboeders. Het waren 

 wel geene wilden, maar ook geene bescbaafde menscben, in 

 denzin, die tegenwoordig aan dit woord gegeven wordt, ver- 

 mits zij niet in burgerlijke maatscliappij vercenigd waren. 

 't Is de landbouw geweest, die de zwervers beeft doen stil 

 houden op den kouter, in bet boscb, in de weide, waarvan 

 de rijkdom of bekoorbjkbeid lien bij voorkeur toelachte. 



Bij de oude Belgen van Caesar's tijd was, vooral, de vee- 

 teelt in bloei en ontwikkeling. De Menapiërs en IMorinen, die 

 nagenoeg bet oude Vlaanderen bewoonden, kvveektcn zoo- 

 veel slacbtdieren, dat zij, naar de getuigenis van Strabo, niet 

 alleen de stad Rome, maar zelfs gebeel Itabë van gezouten 

 zwijnen- en ossenvleescb voorzagcn. Ook de bandel in ganzen 

 was er uitermate groot, ten genoegen der Romeinsebe lek- 

 kerbekken, die van dit gebraad bunne lievebngsspijs badden 

 gemaakt. 



Toen Caesar's legioenen ons land naderden, trokken de 



