( «5 ) ■ 



De landboiiwcr van Nazareth, hct (lient gezegd , legl zicli met 

 Alijt en inspaïuiing op zijnc nijverlieid loe. Vooral zorgt liij, zoo 

 ^^ij recds gczien liel)ben , cencn goed voorzienen slal te liehljen , 

 en de natuurlijke dorhcid van dcn bodem , dien hij bewerken 

 moet, heeft hem geleerd, hoc nutlig, hoc onmisbaar hem eenc 

 lîitmuntendc vetlc is. Om die te bekomcn, aclil liij zicli gecne 

 mocite en last te groot. Gent en Oudenaarde zijn de plaatsen, 

 \vaar hij den paardenmcst haalt, en liefst in laatstgenocmdc stad. 

 Dit is eenc gewoonte, welkc hij blindeh'ngs volgt, zonder juist te 

 wctcn of de vctte aldaar krachtiger is dan te Gent. Wij mcenen 

 dat liij ^ccn ongelijk heeft, en de redcn zijner voorkeur gcslaafd 

 moet zijn op den zwaardercn, vetteren bodem, op welken de 

 mest te Oudenaarde verzameld wordt. 



Dat de Nazarelhsche landbouwer de pogingen van het Staals- 

 bestuur ter vcrbetering van Iict hoornveeras te waardecren weet, 

 bcwijst de liieronder staande h'jst der goedgekeurde, uitgesteldc 

 of afgewezenc stieren in die gemccntc, sedert de inriehting van 

 licî provinciaal règlement van 25 Juli 184G. 



