LXVIIL. RUBIACEAE. 67 
tot een spoelvormigen, gevoorden, dunnen of dikken, meestal 
ver buiten de bloemkroon uitstekenden stempel verlengd; 
eitjes in elk hokje zeer talrijk, zelden 2 of 1, geheel of 
gedeeltelijk weggedoken in vleezige, schildvormig aan het 
tusschenschot bevestigde zaadlijsten. Lederachtige of vlee- 
zige, 2-hokkige bes met 1 of weinig zaden in elk hokje. 
Zaden kantig, min of meer cirkelvormig of schotelvormig ; 
zaadhuid vliezig, lederachtig of korstachtig ; kiemwit vleezig 
of kraakbeenachtig; kiem klein; zaadlobben klein, blad- 
achtig; kiemworteltje rolrond, òf niet in eene vaste rich- 
ting, òf naar onderen gericht, òf nabij den navel. 
Boomen of heesters, onbehaard of zachtharig, met rol- 
ronde twijgen. Bladeren tegenovergesteld, gesteeld, meestal 
langwerpig-lancetvormig. Steunblaadjes binnen de blad- 
stelen geplaatst, eivormig-driekant, aan de basis vergroeid 
of vrij, afvallend, zelden blijvend. Bloemen groot of klein, 
meestal 5-, zelden 4—6-tallig, zittend of gesteeld en al of 
niet van schutblaadjes voorzien, verbonden tot veelbloemige, 
eindelingsche tuilen. 5 
Aantal soorten omstreeks 40, volgens HookKER in Flora of Br. 
Ind. UI, p. 101, alle in tropisch Azië voorkomende. Volgens Hoo- 
KER’s opvatting omvat het geslacht een aantal soorten in de Gen. 
Plant. tot Ixora L. en Pavetta L. gebracht. BAILLON daarentegen 
brengt zoowel Webera als Pavetta tot Ixora, In plaats van Webera 
heet het geslacht bij MriqueL Stylocoryne Wight et Arn. Door 
BENrtHam en Hooker werd deze naam wegens prioriteitsgronden 
veranderd. In zijn Index stelde DuRAND den naam Tarenna Gaertn. 
in de plaats van den naam Webera, die ook aan een geslacht der 
Musci gegeven is. Volgens WarBURG in ENGLER, Bot. Jahrb. XII, 
p. 432, zal ScHuMANN in ENGLER, Natürl. Pflanzenfamiliën het 
geslacht Stylocoryne weder van de vroegere soorten van Webera 
afscheiden; met het oog op de onzekerheid van de toekomstige no- 
menclatuur van het geslacht schijnt het mij verkieselijk met de 
invoering van elke verandering te wachten tot het geslacht mono- 
graphisch bewerkt is en ook de soortsnamen veranderd zijn. Soorten 
van Nederlandsch Indië vindt men verder onder de geslachtsnamen 
Canthium Lam, Cupia DC. Polyozus Lour., Rondeletia L., Ceriscus 
Nees, Wahlenbergia Bl. en Gynopachys Bl. Het aantal der soorten 
door Miqver in de Flora en de Annales IV, p. 136 en 237 be- 
schreven onder den naam van Stylocoryne, bedraagt een 20-tal na 
aftrek der synoniemen en van ééne, die door BENTHAM tot het ge- 
slacht Randia gebracht is, nl. St. densiflora Miq. = Randia densi- 
flora Benth. Behalve deze heeft men nog eene soort, door mijzelven 
onder den geslachtsnaam Webera beschreven in Midden Sumatra — 
IV, 2 A, p. 4, nl. W. Sumatrana Boerl. en eene tweede daor 
Mrgqve als eene soort van Pavetta beschreven, W. longifolia Hook.f. =_ 
