LXX. COMPOSITAE. 217 
buitenste korter, meestal met stijfvliezigen, witten of 
bruinen rand, Bloembodem plat, bol of halfbolvormig, 
zelden ten slotte min of meer kegelvormig. Bloemkroon 
der vrouwelijke bloemen lintvormig, met uitgespreide, gave 
of getande plaat, wit, geel of rose, die der tweeslachtige 
buisvormig, met rolronde of 2-vleugelige buis en met weinig 
verwijden of cilinder-klokvormigen, 4—5-spletigen zoom. 
Helmknoppen aan de basis stomp en oningesneden. Stijl- 
takken der tweeslachtige bloemen van binnen met rand- 
standige stempelkliertjes tot aan den afgeknotten, penseel- 
vormig behaarden top, overigens van buiten onbehaard. 
Dopvruchtjes nagenoeg rolrond of in meerdere of mindere 
mate kantig, of met 5—10 gelijke of ongelijke ribben, die 
van den straal soms driekantig, die van de schijf samen- 
gedrukt of gevleugeld. Haarkroon gewoonlijk ontbrekend, 
zelden vertegenwoordigd door een ring of nap of oo korte 
schubben. 
Overblijvende of éénjarige kruiden, zelden heesters. 
Bladeren afwisselend en gaafrandig of min of meer diep 
ingesneden. Hoofdjes groot, eindelingsch en lang gesteeld 
of kleiner en in tuilen. Dopvruchtjes soms met kliertjes 
tusschen de ribben. 
Aantal soorten volgens HoOKER omstreeks 80, hoofdzakelijk in 
Europa, en in de noordelijke en gematigde of bergachtige streken 
‚van Azië en Amerika. Hiertoe brengt BENTHAM ook het geslacht 
Pyrethrum Gaertn., dat zich van de overige soorten onderscheidt 
door dopvruchtjes met 5—10 ribben en eene ringvormige, getande, 
uit korte schubben samengestelde haarkroon. Behalve eenige waar- 
schijnlijk uit China ingevoerde, in de tuinen vaak gekweekte soorten 
vindt men in Nederlandsch Indië eene twijfelachtige soort van dit 
geslacht, die op Borneo voorkomt, doch volkomen overeenstemt met 
exemplaren uit Japan, zoodat ook van deze de oorsprong onzeker 
schijnt. Deze, Chr. marginatum Korth., werd eerst door MIQquEL als 
eene soort van Pyrethrum beschreven, doch later in Ann. Mus. 
Bot. Lugd. Bat, IL, p. 177 wegens de weinig ont wikkelde plaat der 
straalbloemen tot Tanacetum Less. getrokken. Ofschoon de straal- 
bloemen niet buisvormig zijn, vormen zij echter een overgang tot 
Tanaecetum, waardoor de opname van dit geslacht in Chrysanthemum, 
welke door BAILLON wordt voorgesteld, gerechtvaardigd schijnt. 
53. ISCHNEA F. Muell. 
Hoofdjes ongelijkslachtig, straalbloemig. Straalbloemen _ 
vrouwelijk, vruchtbaar 1-rijig. Schijfbloemen tweeslachtig, 
onvruchtbaar. Omwindselbladen nagenoeg elliptisch, min 
