254 LXXII. CAMPANULACEAE. 
Kruiden met afwisselende, gaafrandige of grofgetande 
of vinspletige bladeren. Bloemen in de bladoksels of in 
okselstandige trossen. 
Aantal soorten omstreeks 8, in Australië en West Indië voor- 
komende. In Nederlandsch Indië komt ééne zeer vergiftige soort, uit 
West Indië, P. longiflorum Presl, in de tuinen of verwilderd voor 
2. PRATIA Gaud. 
Kelkbuis met den eierstok vergroeid, omgekeerd eivor- 
mig of tolvormig, bij de mannelijke bloemen bijna geheel 
ontbrekend; kelkzoom 5-deelig, met nagenoeg gelijke 
lobben. Bloemkroon schuin, met van achteren tot aan de 
basis gespleten buis en weinig in grootte verschillende, 
naar voren gekromde of schuine of min of meer tot 2 
lippen vereenigde lobben. Meeldradenbuis vrij van de 
bloemkroon of onder aan de basis er even aan vastge- 
hecht; helmknoppen ongelijk, 2 met 1—2 borstels of 
een penseel aan den top, 3 grooter en naakt. Eierstok 
onderstandig, 2-hokkig ; zaadlijsten met de as vergroeid 
of schildvormig vastgehecht, met talrijke eitjes bezet; 
stempel kort 2-lobbig. Bes omgekeerd eivormig of kogel- 
vormig, door de kelklobben gekroond, niet openspringend, 
met eene dunne buitenlaag van den vruchtwand. Zaden 
talrijk, klein. 
Meestal dunne, nederliggende of kruipende, zelden 
hoogere, klimmende of opgerichte kruiden. Bladeren afwis- 
selend, meestal breed, getand. Bloemen alleenstaand mm 
de bladoksels, gesteeld, meestal klein, bij sommige 
soorten door mislukking tweehuizig, waarbij de eierstok 
in de mannelijke bloemen zeer klein en onvruchtbaar, 
de helmknoppen in de vrouwelijke zonder stuifmeel of 
mislukt zijn. 
Aantal soorten omstreeks 15, in Zuid Oost Azië, Australië, 
Nieuw Zeeland en Zuid Amerika. Miqvrer geeft een 3-tal soorten 
op voor Nederlandsch Indië. Hiervan is de ééne, Pr. begoniaefolië 
Lindl., een kruipend kruid, met kleine, niervormige bladeren, 
terwijl eene andere, Pr. montana Hassk., een opgerichten stengel 
en veel grooter, eivormige bladeren heeft. De derde, Pr. paters; 
moet misschien als identiek met de laatste beschouwd worden. BĲ 
MiqveL waren alle eerst als soorten van Piddingtonia DC, later 
de beide laatste als soorten van Speirema AH. f. et Th. vermeld, 
terwijl de eerste bij andere schrijvers ook bij de geslachten Lobelia £- 
_en Rapuntium Gaertn. gebracht is. î 
