290 LXXIX. MYRSINACEAE. 
echter slechts ééne soort uit ons gebied, nl. P. Wallichii A. DG., 
die op Malakka voorkomt. Door Pax wordt de scheiding van 
Ardisia en Pimelandra niet aangenomen. 
6. CLIMACANDRA Mig. 
Bloemen tweeslachtig. Kelk 5-deelig, met in den knop 
dakpanswijze dekkende segmenten. Bloemkroon met 
korte buis en 4—5-deeligen zoom; slippen lancetvormig, 
spits, in den knop rechts gedraaid. Meeldraden 5; helm- 
draden zeer kort, in de buis der bloemkroon tegenover 
de slippen van deze ingeplant; helmknoppen vóór den 
bloei tot eene buis vergroeid, later nog dicht samennet- 
gend, 2-hokkig, elk hokje door ééne langsspleet open- 
barstend, doeh door dwarsschotten in talrijke vakjes ver- 
deeld. KEierstok kogelvormig, éénhokkig; stijl een weinig 
bochtig ; eitjes talrijk, schildvormig, aan eene kogelvormige, 
centrale zaadlijst bevestigd. Bes kleìn, sponsachtig, neer- 
gedrukt. : 
Kleine boomen of heesters, met min of meer leder- 
achtige, gestippelde, al of niet doorschijnende, onbehaarde, 
gesteelde bladeren. Bloemen bleek purperkleurig, in knop 
1 eM., geheel geopend bijna 2), cM. lang, in schermen 
of tuilen aan den top van okselstandige of eindelingsche 
bloemstengels. 
Een tweetal soorten, Cl. obovata Mig. en Cl. pergamacea Mig, 
Engelsch en Nederlandsch Indië, in China en op de Aroe eilanden 
voorkomende. De eerste, welke met eenige vormen in het geheele 
gebied verspreid is, werd eerst door verschillende schrijvers tot 
Ardisia Sw. gebracht en later opnieuw onder verschillende soortsnamen 
in dit geslacht beschreven. Door Mrquer werd zij er van afgescheiden 
en door ScuerFrer de gegrondheid dezer scheiding, welke ook door 
Kurz erkend was, bevestigd. BENTuAM en Hooker in Gen. Plant. 
en CLARKE in HookER’s Fl of Br. Ind. trekken haar echter 
weder tat Ardisia, daar in het eerste werk wordt op: egeven, dat 
de verdeeling van de helmhokjes in boven elkander geplaatste 
vakjes bij het onderzoek der authentieke exemplaren niet was 86” 
bleken. Aan het materiaal in ’s Rijks Herbarium werd het echter 
door den Heer Vuvyek geconstateerd. De vormen, door MIQUEL als 
soorten beschreven, zijn door SCHeFrer, die levend materiaal onder- 
zocht, tot variëteiten teruggebracht. Op prioriteitsgronden wordt door 
Kurz de soortsnaam veranderd in CI. littoralis Kurz, en om dezelfde 
reden zou men haar ook den naam kunnen geven van Cl. humilis, 
daar de oudste naam van een der vormen A. humilis Vahl. is. De 
tweede soort wijkt door de eindelingsche bloeiwijze zeer sterk a 
