LXXX. SAPOTACEAE. 305 
door mislukking meestal 1-zadig, zelden met 2—5 zaden. 
Zaad met eene glanzende, korstachtige of harde zaadhuid 
en een schijnbaar afgeschaafden, nu eens kleinen, basi- 
lairen, dan weder grooteren, zijdelingschen, langwer- 
pigen of lijnvormigen navel; kiemwit vleezig ; zaadlobben 
plat, breed, bladachtig of vleezig; kiemworteltje kort. 
Boomen of heesters, onbehaard of zachtharig. Bladeren 
dun of dik lederachtig, vinnervig, met duidelijke aderen of 
nagenoeg zonder aderen. Steunblaadjes ontbrekend. Bloe- 
men meestal klein, zittend of gesteeld, in de oksels der 
bladeren of aan de bladerlooze knoopen. 
Aantal soorten omstreeks 80, in de tropische en subtropische landen 
van de oude wereld. De soorten werden vaak in andere geslachten 
geplaatst zooals Robertsia Scop. en Achras L. (Sapota Plum.) 
PiERRE wil verscheidene groepen van soorten er als geslachten aan 
afzonderen. Zoolang diens arbeid niet voltooid is moeten deze echter 
voorloopig bij Sideroxylon blijven, vooral ook omdat het zich ver- 
wachten laat, dat in eene volledige monographie van dezen schrijver 
ook de beschrijving van het geslacht zelve belangrijk gewijzigd zal 
worden. O,a. noemt PIERRE als kenmerken van Siderorylon bloem- 
bladachtige en franjes dragende staminodiën, anatrope, horizontale 
of subanatrope eitjes, ingeplant aan de basis van het hokje, zaden 
met den navel in de nabijheid van het poortje en de indruksels 
van de tusschenschotten van den eierstok op de dikke en harde 
zaadhuid. Volgens de door ons gegeven beschrijving, welke men 
ook bij Burck en ENGLER vindt, komen echter Pierres geslachten 
Beauvisagea, Beccariella, Boerlagella'),Croixia, Planchonella en Side- 
rocarpus, voorzoover de bloemen bekend zijn, vrij. wel overeen met 
Sideroxylon. Evenwel vindt men bij Beccariella, Planchonella en 
Siderocarpus eene meer of minder ontwikkelde schijf. Bij de eerste 
van deze drie zijn verder de eitjes ingeplant in het onderste, bij 
de beide laatste in het bovenste gedeelte der hokjes; verder vindt 
men bij Siderocarpus een langen en bij Planchonella een korten. 
stijl. Van Beauvisagea wordt geen schijf vermeld; zij verschilt 
van de beide andere door, de priem vormige staminodiën, die niet, 
zooals bij deze het geval is, op dezelfde hoogte met de meeldraden 
zijn ingeplant. Van de geslachten CGroiria en Boerlagella zijn de 
bloemen onbekend en de eerste heeft weinig, de laatste in het ge- 
heel geen kiemwit; de laatsté is bovendien gekenmerkt door de 
ineengerolde zaadlobben. Door ENGLER wordt Siderooylon verdeeld 
in 10 secties. Hiervan komen er 3 in Nederlandsch Indië voor. 
Deze worden aldus onderscheiden : 
1. Burckiisideroxylon. Primaire zijnerven ver uiteenstaand, ver 
van den rand boogswijze verbonden en evenals de netvormig ver- 
!) In PierrE’s geschrift staat Boerlagia, doch deze naam moet volgens 
schriftelijke mededeeling van den auteur veranderd worden in Boerlagella. 
20 
