330 LXXXIII. OLEACEAE. 
Steenvrucht eivormig, langwerpig of zelden nagenoeg 
kogelvormig; kern hard en dik, min of meer beenachtig, 
of zelden dunner en korstachtig. Zaden 1 of zelden 23; 
hangend, met dunne of dikke zaadhuid; kiemwit vleezig 
of min of meer kraakbeenachtig of ontbrekend; kiem 
groot; zaadlobben plat of dikvleezig; kiemworteltje kort 
of naar boven gericht. à 
Heesters of boomen met tegenoverstaande, gaafrandige 
bladeren. Bloemen in pluimen, welke nu eens tot aren 
of trossen zijn verminderd, dan weder regelmatig zijn 
samengesteld of aan hunne vertakkingen hoofdjes, scher- 
men of bijschermen dragen. De bloeiwijzen zijn meestal 
okselstandig, zelden, zoo tusschen de pluimen in de oksels 
der hoogste bladeren ook de eindknop zich tot een pluim 
ontwikkelt, tevens eindelingsch, of wanneer zij uit tus- 
schen de bladeren geplaatste knoppen te voorschijn 
treden, zijdelingsch (Noronhia). De pluimen dragen nu eens, 
wanneer zij zich uit overwinterde knoppen ontwikkeld 
hebben, eenige kleine bladparen aan de basis, (Wu-Chio- 
nanthus), dan weder alleen aan de onderste vertakkingen, 
meestal evenwel komen aan de laatste kleine schutbladen 
voor. Schutblaadjes ontbreken. 
Het geslacht Chionanthus, zooals het door ons is opgevat, bestaat uit 
ongeveer een 50-tal soorten over Amerika, Afrika, tropisch Azië en 
Australië verspreid. Het omvat zoowel de Noord-Amerikaander soort, 
Ch. Virginica L., waartoe BENTHAM en HookER het geslacht be- 
paalden, als de soorten, die bij deze auteurs Linociera Sw, bij 
Kuntze en evenzoo bij KNoBraucu in ENGLER Natürl. Pflan- 
zenfam. Mayepea Aubl. werden genoemd en later in ENGLERS _ 
Nachträge weder in Linociera werden omgedoopt. Het verschil 
tusschen Chionanthus en Linociera zou moeten bestaan in de bloem- 
kroon en de bloeiwijze. De als Linociera beschreven soorten ver- 
schillen hierin echter onderling veel meer dan sommige gare 
met de Noord-Amerikaansche Chionanthus. Het is dus onmogelij 
beide geslachten duidelijk van elkander te onderscheiden. In de 
vereeniging moet ook opgenomen worden het geslacht No 
Stadtm., dat zich door een kogelvormige bloemkroon zeer onder- 
scheidt, De ontdekking van Ch, Broomiana (N. Broomiana ae 
Waar de bloemkroon meer langwerpig is, doch overigens met ws 
emarginata (N. emarginata Lam.) — beide van Madagascar, il 
laatste ook van Timor — te veel overeenstemt om ze tot verschil- 
lende geslachten te brengen, doet de beteekenis vanden vorm er 
loemkroon als geslachtsverschil vervallen, Men zou het geslac 
Chionanthus aldus in secties kunnen verdeelen: 
