LXXXV. APOCYNACEAE. 355 
bladeren, waarvan de bovenste soms kranswijze geplaatst 
zijn en die omgekeerd eivormig of wigvormig langwerpig 
zijn. Bloemen in okselstandige of eindelingsche, losse, 
wijd uitgespreid tuilvormige, in drieën vertakte bijschermen. 
Aantal soorten 2 of 3, alle in Nederlandsch Indië, Hiervan zijn 
er 2 door BruME beschreven, waarvan de eene uit Ambon hem 
slechts bekend was door eene afbeelding van Rumruius, terwijl 
de tweede door materiaal van ZriPPeLius vertegenwoordigd was, 
Miqve vereenigde in zijne Flora de beide soorten en sprak in de 
Annales het vermoeden uit, dat ook in dit geslacht de plaats 
moet gezocht worden van eene soort, door hemzelven vroeger tot 
Orchipeda Lour. gebracht. Op het voorbeeld van BaiLLoN en K. 
SCHUMANN brengen wij dit geslacht, dat door BENTHAM naast Ochrosia 
was geplaatst, in de tribus Carisseae, waar het wegens den ver- 
groeiden eierstok en de talrijke eitjes te huis behoort, ofschoon 
slechts één zaad tot ontwikkeling komt. 
9. CARISSA L. 
Kelk van binnen zonder klieren of zelden aan de basis 
met oo klieren, 5-deelig, met spitse segmenten in den 
knop dakpanswijze dekkende. Bloemkroon trechtervormig, 
met cilindrische, bij de helmdraden weinig verwijde buis 
en meestal samengetrokken keel zonder schubben ; lobben 
5, kort, zelden groot, ineengedraaid en nu eens naar 
links, dan weder (bij de soorten van Nederlandsch Indië) 
naar rechts dekkend. Meeldraden onder den top binnen 
de buis besloten; helmknoppen lancetvormig, stomp of 
met eene spits aan het helmbindsel, zonder ledige aan- 
hangsels aan de basis der helmhokjes. Schijf ontbrekend. 
Eierstok gaaf, 2-hokkig; stijl draadvormig; stempel smal 
langwerpig of spoelvormig, met eene uiterst kleine, kort 
2-spletige spits; eitjes in elk hokje 1—4, zelden oo, in 
2 rijen afhangend of zijdelings vastgehecht poortje; naar 
buiten en naar boven gericht; zaadnerf kort of ontbre- 
kend. Besvrucht, kogel- of ellipsoidvormig, 2-hokkig of 
door mislukking 1-hokkig. Zaden 1 of eenige weinige, 
meestal 2, schildvormig vastgehecht aan het tusschenschot ; 
kiemwit vleezig; zaadlobben eivormig; kiemworteltje, 
(volgens Baron naar boven,) naar onderen gericht. 
‚Sterk vertakte heesters, met tegenover elkander en 
eindelings in de bladoksels of tusschen de bladstelen 
geplaatste enkelvoudige of gevorkte doorns. Bladeren 
tegenovergesteld, lederachtig, niet groot, uiteenstaandvin- 
