LXXXVI. ASCLEPIADACEAE. 427 
Aantal soorten 2 of 3, door KorTHALS op Borneo en door MAIN- 
GAT op Malakka verzameld, Voor eene verdere verspreiding in den 
Indischen Archipel zijn geen degelijke bewijsstukken voorhanden. 
Door BeNrnam en Hooker wordt het geslacht Jasminanthes met 
Stephanotis Thou. vereenigd en ook BaiLLoN is het hiermede eens, 
ofschoon hij Stephanotis in Marsdenia opneemt en de aanwezigheid 
van eene met de meeldradenbuis vergroeide bijkroon als kenmerk 
van het laatste geslacht beschouwt. De vereeniging van Jasminanthes 
met Stephanotis schijnt mij echter na onderzoek van St. floribunda 
Brongn. weinig gemotiveerd. De bladeren aldaar zijn lederachtig 
of zelfs vleezig. De bloemen staan in schermvormige bijschermen. 
De bloemkroon is in den knop boven de bloemkroonbuis nagenoeg 
kogelvormig met eene korte spits. De lobben zijn eivormig en in 
den knop breed naar rechts dekkend en naar rechts ineengedraaid. 
De wijde bloemkroonbuis is aan de basis nagenoeg niet verwijd. 
Van binnen vindt men talrijke langsnerven en korte verspreide 
haren. De bijkroonschubben zijn met de achterzijde aan de meel- 
dradenbuis vergroeid en hebben vrije toppen. Boven de helmknoppen 
die in een opgericht vlies eindigen, steekt de kegelvormige stempel 
vrij ver uit. Wegens deze verschillen laat zich bij eene revisie der 
familie eene scheiding van de beide geslachten verwachten. Voor- 
loopig volgen wij echter K. SCHUMANN door Jasminanthes als eene 
sectie van Stephanotis op te vatten, doch geven hier in plaats van. 
de beschrijving van het geslacht, die der sectie gegrond op de 
soort van Brume. Volgens de beschrijving komen de soorten van 
Madagascar door DecarsNe in DC, Prod, VIII, p. 620 vermeld 
met St. floribunda overeen, doch de soort die in Hooker’s Fl. of 
Brit. Ind. beschreven wordt, schijnt tot de sectie Jasminanthes te 
behooren. Van de soort die in Borneo voorkomt, kan men in het 
materiaal van KorrHaLs 2 vormen onderscheiden, welke men mis- 
schien ook als afzonderlijke soorten zou kunnen opvatten. De eerste 
met weinige meestal grootere bloemen en vertakte bijschermen, de 
tweede met talrijke kleinere bloemen aan sterk vertakte bijschermen. 
2% PERGULARIA L. 
Kelk 5-deelig, met 5 kleine klieren aan de basis; seg- 
menten lancetvormig. Bloemkroon trompetvormig, van 
binnen gebaard of onbehaard met eivormige of langwer- 
pige buis en langwerpige of smalle in den knop ineen- 
gedraaide en naar rechts dekkende lobben. Bijkroon- 
schubben 5, vliezig, aan de basis met de helmdradenbuis 
vergroeid en met vrijen top en rand, opgericht, lang-. 
Werpig of breed, stomp, aan de binnenzijde met een lint- 
vormig aanhangsel, dat boven de schub zelve uitsteekt. 
Meeldraden aan de basis der bloemkroon bevestigd ; helm- 
draden tot eene korte buis verbonden; helmknoppen 1 
ten voorovergebogen vlies eindigend. Stempel met een 
