XCII. SOLANACEAE. 519 
2. SOLANUM Á. 
Kelk klokvormig of uitgespreid, 5- of 10-tandig, lob- 
big of deelig, zelden 4-tallig, vruchtdragend onver- 
anderd of zelden belangrijk vergroot. Bloemkroonbuis 
kort radvormig of zelden wijd klokvormig, zoom gevou- 
wen, kantig of meer of minder diep 5 lobbig, zelden 4- 
of 6-lobbig. Meeldraden 5, zelden 4 of 6, in de keel 
bevestigd, met zeer korte helmdraden; helmknoppen 
langwerpig, toegespitst, zelden eivormig, opgericht, samen- 
neigend of in een cilinder samenhangend; hokjes zijde- 
lings tegen het smalle helmbindsel bevestigd, aan den 
top openspringend door eene porie die zich soms in een 
korte spleet verlengt. Schijf weinig ontwikkeld, zelden 
ringvormig. Bierstok 2-hokkig, zelden 3—4-hokkig ; zaad- 
lijsten aan het tusschenschot vastgegroeid; stijl enkel- 
voudig; stempel meestal klein; eitjes talrijk. Besvrucht 
verschillend, meestal door den bliĳvenden kelk gesteund, 
zelden naakt, meestal kogelvormig, doch soms langwer- 
pig, gewoonlijk sappig, doch soms droog. Zaden samen- 
gedrukt kogelvormig of nagenoeg niervormig; zaadhuid 
korrelig of met schubjes; kiem min of meer periphe- 
risch, sterk gekromd of spiraalvormig; zaadlobben half 
rolrond, niet breeder dan het kiemworteltje. 
Heesters, kruiden of kleine boomen, soms klimplanten, 
van zeer verschillend voorkomen, ongewapend of met meer 
of minder talrijke rechte, op twijgen, bladeren en kelken 
voorkomende stekels gewapend, kaal, stervormig-viltig of 
lang- en zachtharig, soms kleverig behaard. Bladeren 
afwisselend, gaaf, gelobd of vindeelig, alleenstaand of twee 
aan twee. Bloemen geel, wit, paars of purper In bij- 
schermen, die vorkswijze vertakt of zelden tot eenzijdige 
trossen verminderd of soms schermvormig zijn en zijdelings 
geplaatst of tot een eindelingschen tuilvormigen pluim 
Zijn vereenigd. 
Aantal soorten omstreeks 900. voornamelijk in de warme ge- 
westen thuis behoorend, meerendeels in Amerika, doch ook in de 
oude wereld in groot aantal voorkomend, eenige weinige soorten 
in de gematigde luchtstreek. ei 
Van WerrtsreiN neemt hierbij het geslacht Lycopersicum Mill. 
op, wier soorten bij hem eene sectie vormer, die door de meel- 
draden gekenmerkt is. Behalve deze onderscheidt hij nog wier 
