XCII. SCROPHULARIACEAE. 551 
het midden de aan het tusschenschot verbonden zaadlijsten 
dragen. Zaden zeer talrijk, langwerpig wigvormig met 
losse netvormig geaderde zaadhuid en weinig kiemwit. 
Meestal éénjarige, ruwe, stijve kruiden. Bladeren 
tegenovergesteld of de hoogste afwisselend, langwerpig 
of lijnvormig, stomp, gaaf of met weinige tanden. Bloe- 
men rose of purper, met korte bloemsteeltjes en twee 
schubblaadjes in de oksels van de hoogste bladeren of 
aan eindelingsche met schutbladen bezette aren of trossen. 
Aantal soorten 4, in tropisch Azië en Australië, waarvan ééne, 
G. hispida R. Br., ook op Java is waargenomen. 
24, EUPHRASIA L. 
Kelk buis- of klokvormig, 4-spletig, met gelijke of 
bij paren hooger vergroeide lobben, zelden met een 
kleine vijfde tand aan de achterzijde. Bloemkroonbuis 
naar boven verwijd; zoom 2-lippig; bovenlip opgericht, 
hol 2-lobbig met min of meer omlaag gevouwen zijde; 
onderlip grooter, 3-lobbig uitgespreid, aan de basis niet 
gevouwen, met stompe of uitgerande lobben. Meeldraden 
4, tweemachtig, onder de bovenlip opstijgend; helm- 
knoppen samenhangend of tot elkander genaderd; helm- 
hokjes vrij, evenwijdig, aan de basis gestekeld, gelijk of 
die van de achterste helmknoppen iets langer gespoord. 
Stijl aan den met stempelkliertjes bezetten top verbreed, 
min of meer dik, gaaf of met een kleine lob aan de 
achterzijde; eitjes talrijk. Doosvrucht langwerpig of om- 
gekeerd eivormig, hokverbrekend openspringend, waarbij 
de kleppen in het midden het tusschenschot dragen en 
de zaadlijsten dragende zuil ontblooten. Zaden talrijk, 
hangend, langwerpig, in de lengte gevoord, gestreept. 
Énjarige vertakte of overblijvende kruiden, met tegen- 
overstaande getande, ingesneden of handspletige bladeren, 
waarvan de hoogste vaak in schutbladen overgaan. Bloe- 
men nagenoeg zittend, zonder schutblaadjes, aan einde- 
lingsche dichte of afgebroken bebladerde aren. 
Aantal soorten omstreeks 50, in de gematigde streken thuis 
behoorend, eenige weinige soorten in de tropische gewesten, hier- 
onder E‚ Borneensis Stapf, door HAviLAND ID Noord Borneo op 
eene hoogte van 8000—42000 voet aangetroffen. Deze soort met 
witte, geelgevlekte en roodgestreepte bloemen onderscheidt zich 
