608 XCIX, ACANTHACEAE. 
Kruiden, halfheesters of heesters, zelden kleine boo- 
men, kaal of behaard, de kruidachtige deelen dikwijls 
met cystolithen. Bladeren meestal tegenovergesteld, 
gaafrandig of op verschillende wijzen ingesneden; steun- 
blaadjes ontbrekend. Bloemen òf in de oksels der bla- 
deren alleenstaand met of zonder twee schutblaadjes òf 
door plotselingen of langzamen overgang van de hoogste 
bladeren in schutbladen, aren, trossen of pluimen vor- 
mend, òf in alleenstaande of tot bloeispietsen, trossen of 
pluimen verbonden, enkelvoudige of twee- of meermalen 
vertakte bijschermen, waarvan elke vertakking uit twee 
of drie of slechts uit een enkelen tak bestaat; schut- 
bladen nu eens ontbrekend, dan weder smal en klein, 
dan weder groot en breed en elkander dakpanswijze 
dekkend; schutblaadjes soms ontbrekend, doch meestal 
twee aan elke bloem, smal en klein of breed en groot, 
soms klepswijze over elkander liggend en de bloem be- 
dekkend, soms min of meer vergroeid omwindsels vormend, 
die één of meer bloemen omsluiten. 
Aantal soorten omstreeks 1400, eenige weinige in gematigde 
lmehtstreken, in groot aantal in alle tropische gewesten van beide 
halfronden voorkomend. 
Behalve de beide kleine groepen der Thunbergio'deae en Nelso- 
nioideae, die zoozeer van het gewone type der Acanthaceae afwij- 
ken, dat LiNpau ze o. i. terecht als hoofdgroepen van de overige 
heeft afgescheiden, vertoonen de Acanthaceae onderling groote 
overeenstemming in het meerendeel hunner kenmerken. Vandaar 
dat een verdeeling in tribus en subtribus en een behoorlijke onder- 
scheiding van deze steeds met groote moeilijkheden gepaard ging. 
Als hoofdkenmerk werd de aansluiting der bloemkroonslippen im 
den knop beschouwd, vervolgens de vorm der geopende bloemkroon, 
de inplanting en vergroeiing der helmdraden, het aantal der vol- 
komen meeldraden, enz. Door LiNpau is op het voetspoor van 
RADLKOFER een rangschikking van de Acanthaceae ontworpen, 
steunende op den vorm van het stuifmeel. Het bleek daarbij dat 
de hieraan ontleende kenmerken veelal samengingen met die, 
welke vroeger tot basis voor de rangschikking hadden gediend. 
Evenwel moesten verscheidene geslachten van de eene groep 
naar de andere worden overgebracht, waarbij de aan de andere 
organen ontleende kenmerken hun waarde tot kenschetsing der 
groepen verloren. Daarom is het zonder de bepaling van de tee- 
kening van het stuifmeel niet mogelijk naar LINDAU's overzicht 
in deze familie te determineeren. Daar het onderzoek daarvan in 
de praktijk niet zonder bezwaren is, heb ik gemeend mij in hoofd 
__zaak te moeten houden aan de volgorde in Hooker’ Flora of 
__ British India. Ik heb daarin echter eenige veranderingen ge- 
